August 2, 2008
August 1, 2008
ပန္းခ်ီကားမ်ား
ဒီပန္းခ်ီကားမ်ားကို ပဒုမၼာ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကေနၿပီး ကူးယူတင္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
July 31, 2008
July 30, 2008
ကဗ်ာဆန္ျခင္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္
သူမကို စေတြ႔ေတာ့
ဆံပင္ရွည္ ေက်ာမွာခ်
ကဗ်ာဆန္တဲ့ အလွမ်ားနဲ႔ . . .
သူမနဲ႔ စဆံုေတာ့
ငွက္ကေလးေတြ ေတးဆိုၾက
ပန္းေတြကလည္းပြင့္
ကဗ်ာဆန္ဆန္ပဲေလ . .
ဒါနဲ႔ပဲ . .
အခ်စ္နတ္သမီးေရွ႕မွာ
ဒူးေထာက္ပါတယ္ ေျပာမိကာမွ
တလက္စတည္း
ေဘာလ္ပင္ေလး က်ေနတာ ေကာက္ေပးပါလားတဲ့
ေတာက္ . . ကဗ်ာမဆန္လိုက္တဲ့ မိန္းမ
လမ္းမွာေတြ႔ရင္ ငါ့လာမေခၚနဲ႔။
ပီတိ (စိတ္ပညာ)
ဆံပင္ရွည္ ေက်ာမွာခ်
ကဗ်ာဆန္တဲ့ အလွမ်ားနဲ႔ . . .
သူမနဲ႔ စဆံုေတာ့
ငွက္ကေလးေတြ ေတးဆိုၾက
ပန္းေတြကလည္းပြင့္
ကဗ်ာဆန္ဆန္ပဲေလ . .
ဒါနဲ႔ပဲ . .
အခ်စ္နတ္သမီးေရွ႕မွာ
ဒူးေထာက္ပါတယ္ ေျပာမိကာမွ
တလက္စတည္း
ေဘာလ္ပင္ေလး က်ေနတာ ေကာက္ေပးပါလားတဲ့
ေတာက္ . . ကဗ်ာမဆန္လိုက္တဲ့ မိန္းမ
လမ္းမွာေတြ႔ရင္ ငါ့လာမေခၚနဲ႔။
ပီတိ (စိတ္ပညာ)
ေကြကြင္းမႈ
မင္းရဲ႕ ေက်းကၽြန္အျဖစ္နဲ႔ ငါ့မွာ ဘာမ်ားလုပ္စရာ ရွိလို႔လဲ
နာရီတိုင္း အခ်ိန္တိုင္း မင္းရဲ႕ လုိအင္ဆႏၵေတြကို
ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔က လြဲရင္ေလ
ငါ့မွာ အဖိုးတန္တဲ့ အခ်ိန္ရယ္လို႔ ျဖဳန္းတီးပစ္စရာ
နတိၳပါပဲ၊
လုပ္စရာလည္း မရွိပါဘူး၊ မင္းလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ထိ
ေပါ့ေလ။
အဆုံးနာရီမရွိတဲ့ ကမၻာႀကီးရယ္လို႔ မေက်မခ်မ္း
လည္း မျဖစ္ဝံ့ပါဘူး၊
ငါ့မင္း င့ါခ်င္း ငါက မင္းအတြက္ နာရီကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနရခုိက္မွာေလ၊
ခြဲခြာျခင္းရဲ႕ ရင္နာစရာေတြကိုလည္း ခါးသည္း
နာက်ည္းစြာ ေတြးေတာ မေနခဲ့ပါဘူး၊
မင္းရဲ႕ လက္ပါးေစကို မင္းက ႏႈတ္ဆက္စကား
ေျပာသြားခဲ့စဥ္မွာေလ။
သဝန္တိုအေတြးနဲ႔ ေမးလဲ မေမးရဲခဲ့ပါဘူး၊
မင္းဘယ္မွာလဲ ဘာကိစၥလဲဆိုတာေတြကိုေလ၊
ဝမ္းနည္းေနတဲ့ ကၽြန္တစ္ေယာက္လို ထားရာမွာေနၿပီး
ဘာမွ မေတြးပါဘူး၊
မင္းဘယ္မွာလဲ ဘယ္ေလာက္စိတ္ခ်မ္းသာေနသလဲ
ဆိုေတာေတြက လြဲရင္ေပ့ါေလ
အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္မုိက္မဲတဲ့ အရာတစ္ခုပဲ၊ မင္းရဲ႕
စိတ္ထဲမွာေလ
မင္းဘာပဲလုပ္ေနေန၊ သူကေတာ့ျဖင့္ အျပစ္မျမင္ႏုိင္ေပ။
ဝီလ်ံ ရွိတ္စပီးယား
နာရီတိုင္း အခ်ိန္တိုင္း မင္းရဲ႕ လုိအင္ဆႏၵေတြကို
ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔က လြဲရင္ေလ
ငါ့မွာ အဖိုးတန္တဲ့ အခ်ိန္ရယ္လို႔ ျဖဳန္းတီးပစ္စရာ
နတိၳပါပဲ၊
လုပ္စရာလည္း မရွိပါဘူး၊ မင္းလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ထိ
ေပါ့ေလ။
အဆုံးနာရီမရွိတဲ့ ကမၻာႀကီးရယ္လို႔ မေက်မခ်မ္း
လည္း မျဖစ္ဝံ့ပါဘူး၊
ငါ့မင္း င့ါခ်င္း ငါက မင္းအတြက္ နာရီကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနရခုိက္မွာေလ၊
ခြဲခြာျခင္းရဲ႕ ရင္နာစရာေတြကိုလည္း ခါးသည္း
နာက်ည္းစြာ ေတြးေတာ မေနခဲ့ပါဘူး၊
မင္းရဲ႕ လက္ပါးေစကို မင္းက ႏႈတ္ဆက္စကား
ေျပာသြားခဲ့စဥ္မွာေလ။
သဝန္တိုအေတြးနဲ႔ ေမးလဲ မေမးရဲခဲ့ပါဘူး၊
မင္းဘယ္မွာလဲ ဘာကိစၥလဲဆိုတာေတြကိုေလ၊
ဝမ္းနည္းေနတဲ့ ကၽြန္တစ္ေယာက္လို ထားရာမွာေနၿပီး
ဘာမွ မေတြးပါဘူး၊
မင္းဘယ္မွာလဲ ဘယ္ေလာက္စိတ္ခ်မ္းသာေနသလဲ
ဆိုေတာေတြက လြဲရင္ေပ့ါေလ
အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္မုိက္မဲတဲ့ အရာတစ္ခုပဲ၊ မင္းရဲ႕
စိတ္ထဲမွာေလ
မင္းဘာပဲလုပ္ေနေန၊ သူကေတာ့ျဖင့္ အျပစ္မျမင္ႏုိင္ေပ။
ဝီလ်ံ ရွိတ္စပီးယား
ေယာက်္ားႏွင့္ မိန္းမ
ေယာက်္ားဟာ မီးရထားနဲ႔ တူတယ္
၂၀ အရြယ္မွာ သူဟာ ေလာ္ကယ္ရထားနဲ႔ တူတယ္။
ဘူတာစဥ္တုိင္းမွာ ရပ္နားတယ္။
၃၀ အရြယ္မွာ သူဟာ အထူးရထားနဲ႔ တူတယ္။
ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာသာ ရပ္နားတယ္။
၄၀ အရြယ္မွာ သူဟာ အျမန္ရထားနဲ႔ တူတယ္။
ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးေတြမွာသာ ရပ္နားတယ္။
၅၀ အရြယ္မွာ သူဟာ စက္ေခါင္းအိုႀကီးနဲ႔ တူတယ္။
ခဏ ခဏ ရပ္ၿပီး ေရထည့္ရတယ္။
၆၀ အရြယ္မွာေတာ့ သူ ဘယ္မွ မထြက္ေတာ့ဘူး။
မီးရထားဝင္းထဲမွာသာ ေနေတာ့တယ္။
မိန္းမဟာ ကမၻာႀကီးနဲ႔ တူတယ္
၂၀ အရြယ္မွာ သူမဟာ အာဖရိကတိုက္နဲ႔ တူတယ္။
တစ္ပိုင္းတစ္စသာ စူးစမ္းရွာေဖြရေသးတယ္။
၃၀ အရြယ္မွာ သူမဟာ အိႏိၵယနဲ႔ တူတယ္။
ပူးေႏြးတယ္၊ ရင့္က်က္တယ္၊ အသိရခက္တယ္။
၄၀ အရြယ္မွာ သူမဟာ အေမရိကနဲ႔ တူတယ္။
အတတ္ပညာမွာ ျပည့္ဝတယ္။
၅၀ အရြယ္မွာ သူမဟာ ဥေရာပတိုက္နဲ႔ တူတယ္။
အားလုံး ပ်က္စီးယိုယြင္းေနတယ္။
၆၀ အရြယ္မွာေတာ့ သူမဟာ ဆိုက္ေဘးရီးယားနဲ႔ တူတယ္။
ဘယ္ေနရာမွာရွိမွန္း လူတိုင္းသိၾကတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ မသြားခ်င္ၾကဘူး။
မူရင္းကဗ်ာ- မည္မသိစာဆို (ဘာသာျပန္သူ ဝင္းေဇာ္)
လူထုစိန္ဝင္းရဲ႕ လူငယ္နဲ႔အခ်စ္ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပ
၂၀ အရြယ္မွာ သူဟာ ေလာ္ကယ္ရထားနဲ႔ တူတယ္။
ဘူတာစဥ္တုိင္းမွာ ရပ္နားတယ္။
၃၀ အရြယ္မွာ သူဟာ အထူးရထားနဲ႔ တူတယ္။
ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာသာ ရပ္နားတယ္။
၄၀ အရြယ္မွာ သူဟာ အျမန္ရထားနဲ႔ တူတယ္။
ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးေတြမွာသာ ရပ္နားတယ္။
၅၀ အရြယ္မွာ သူဟာ စက္ေခါင္းအိုႀကီးနဲ႔ တူတယ္။
ခဏ ခဏ ရပ္ၿပီး ေရထည့္ရတယ္။
၆၀ အရြယ္မွာေတာ့ သူ ဘယ္မွ မထြက္ေတာ့ဘူး။
မီးရထားဝင္းထဲမွာသာ ေနေတာ့တယ္။
မိန္းမဟာ ကမၻာႀကီးနဲ႔ တူတယ္
၂၀ အရြယ္မွာ သူမဟာ အာဖရိကတိုက္နဲ႔ တူတယ္။
တစ္ပိုင္းတစ္စသာ စူးစမ္းရွာေဖြရေသးတယ္။
၃၀ အရြယ္မွာ သူမဟာ အိႏိၵယနဲ႔ တူတယ္။
ပူးေႏြးတယ္၊ ရင့္က်က္တယ္၊ အသိရခက္တယ္။
၄၀ အရြယ္မွာ သူမဟာ အေမရိကနဲ႔ တူတယ္။
အတတ္ပညာမွာ ျပည့္ဝတယ္။
၅၀ အရြယ္မွာ သူမဟာ ဥေရာပတိုက္နဲ႔ တူတယ္။
အားလုံး ပ်က္စီးယိုယြင္းေနတယ္။
၆၀ အရြယ္မွာေတာ့ သူမဟာ ဆိုက္ေဘးရီးယားနဲ႔ တူတယ္။
ဘယ္ေနရာမွာရွိမွန္း လူတိုင္းသိၾကတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ မသြားခ်င္ၾကဘူး။
မူရင္းကဗ်ာ- မည္မသိစာဆို (ဘာသာျပန္သူ ဝင္းေဇာ္)
လူထုစိန္ဝင္းရဲ႕ လူငယ္နဲ႔အခ်စ္ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပ
July 28, 2008
အို ငါ့အခ်စ္ဟာ အနီေရာင္ ႏွင္းဆီနီလိုပဲ။
ဂၽြန္လမွာ ၿပိဳင္းရရုိင္း ထြက္လာတဲ့ ပြင့္သစ္ေလး လိုေပ့ါ၊
အို ငါ့အခ်စ္ဟာ ေတးသြားေလးလိုပဲ၊
ၿငိမ့္ေျငာင္းသာယာတဲ့ သံစဥ္နဲ႔ တီးခတ္လို႔ေပ့ါ။
လွပါေပ့ ေခ်ာပါေပ့ ငါ့ရဲ႕ ခ်စ္စရာ မိန္ကေလး၊
ငါျဖင့္ အသည္းနစ္ေအာင္ စြဲခ်စ္ေနမိၿပီေလ၊
မျပယ္တဲ့အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ေနမွာပါ အခ်စ္ကေလး၊
ပင္လယ္ေတြအားလုံး ခမ္းေျခာက္သြားတဲ့အထိေလ။
ပင္လယ္ေတြ အားလုံး ခမ္းေျခာက္သြားတဲ့အထိပါ
အခ်စ္ရယ္၊
ေက်ာက္ေဆာင္ေတြအားလုံး ေနရွိန္နဲ႔ အရည္ေပ်ာ္ သြားတဲ့အထိေပ့ါ၊
မျပယ္တဲ့အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ေနမွာပါ အခ်စ္ရယ္၊
ဘဝဆိုတဲ့ သဲပြင့္ကေလးေတြ ထြက္ေျပးသြားတဲ့
အထိေပါ့။
ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါရဲ႕ အခ်စ္ဆုံးရယ္၊
ခဏငယ္ေလးအျဖစ္ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ပါရဲ႕၊
ျပန္လာခဲ့ဦးမွာပါ အခ်စ္ဆုံးရယ္၊
မုိင္ေပါင္း တစ္ေသာင္းရွိေနပါေစကြဲ႕။ ။
ေရာဘတ္ ဘန္း
ဂၽြန္လမွာ ၿပိဳင္းရရုိင္း ထြက္လာတဲ့ ပြင့္သစ္ေလး လိုေပ့ါ၊
အို ငါ့အခ်စ္ဟာ ေတးသြားေလးလိုပဲ၊
ၿငိမ့္ေျငာင္းသာယာတဲ့ သံစဥ္နဲ႔ တီးခတ္လို႔ေပ့ါ။
လွပါေပ့ ေခ်ာပါေပ့ ငါ့ရဲ႕ ခ်စ္စရာ မိန္ကေလး၊
ငါျဖင့္ အသည္းနစ္ေအာင္ စြဲခ်စ္ေနမိၿပီေလ၊
မျပယ္တဲ့အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ေနမွာပါ အခ်စ္ကေလး၊
ပင္လယ္ေတြအားလုံး ခမ္းေျခာက္သြားတဲ့အထိေလ။
ပင္လယ္ေတြ အားလုံး ခမ္းေျခာက္သြားတဲ့အထိပါ
အခ်စ္ရယ္၊
ေက်ာက္ေဆာင္ေတြအားလုံး ေနရွိန္နဲ႔ အရည္ေပ်ာ္ သြားတဲ့အထိေပ့ါ၊
မျပယ္တဲ့အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ေနမွာပါ အခ်စ္ရယ္၊
ဘဝဆိုတဲ့ သဲပြင့္ကေလးေတြ ထြက္ေျပးသြားတဲ့
အထိေပါ့။
ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါရဲ႕ အခ်စ္ဆုံးရယ္၊
ခဏငယ္ေလးအျဖစ္ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ပါရဲ႕၊
ျပန္လာခဲ့ဦးမွာပါ အခ်စ္ဆုံးရယ္၊
မုိင္ေပါင္း တစ္ေသာင္းရွိေနပါေစကြဲ႕။ ။
ေရာဘတ္ ဘန္း
အခ်စ္ရဲ႕ ဒႆန
စမ္းေခ်ာင္းကေလးေတြ ျမစ္နဲ႔ေပါင္းစည္းသြားၾက၊
ျမစ္ေတြက်ေတာ့ ပင္လယ္နဲ႔ေပါ့။
မုိးေကာင္းကင္က ေလေတြက် အၿမဲထာဝရ
ေပါင္းစည္းၾက။
သာယာၾကည္ႏူးေနတဲ့ စိတ္နဲ႔ေပါ့။
ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ တစ္ခုတည္း မရွိပါ။
ဘုရားသခင္ရဲ႕ ဥပေဒေတာ္အရပဲ၊
တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ေပါင္းစည္းတည္ေနတာ၊
ဘာေၾကာင့္ ငါနဲ႔ မင္းနဲ႔ မေပါင္းစည္းရမွာလဲ။
ၾကည့္၊ ေတာင္ႀကီးေတြက
မုိးေကာင္းကင္ကို နမ္းလို႔၊
လိႈင္းေတြက တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ေထြးပိုက္လို႔၊
ဘယ္ပန္းႏွမေလးမွ ခြင့္လႊတ္ခံရမယ္ မဟုတ္ဘူး၊
သူ႔ေမာင္ေတာ္ကို အမုန္းပိုခဲ့ရင္ေလ။
ၿပီးေတာ့ ေနျခည္က ကမာၻေျမကို ေထြးပိုက္လို႔၊
လေရာင္ကလည္း ပင္လယ္ျပင္ကို နမ္းလို႔၊
ဒီအနမ္းေတြအားလုံး အခ်ည္းႏွီးေပ့ါ၊
မင္းက ငါ့ကို မနမ္းဘူး ဆိုရင္ေတာ့။
ပီ၊ ဘီ၊ ရွယ္လီ
ျမစ္ေတြက်ေတာ့ ပင္လယ္နဲ႔ေပါ့။
မုိးေကာင္းကင္က ေလေတြက် အၿမဲထာဝရ
ေပါင္းစည္းၾက။
သာယာၾကည္ႏူးေနတဲ့ စိတ္နဲ႔ေပါ့။
ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ တစ္ခုတည္း မရွိပါ။
ဘုရားသခင္ရဲ႕ ဥပေဒေတာ္အရပဲ၊
တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ေပါင္းစည္းတည္ေနတာ၊
ဘာေၾကာင့္ ငါနဲ႔ မင္းနဲ႔ မေပါင္းစည္းရမွာလဲ။
ၾကည့္၊ ေတာင္ႀကီးေတြက
မုိးေကာင္းကင္ကို နမ္းလို႔၊
လိႈင္းေတြက တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ေထြးပိုက္လို႔၊
ဘယ္ပန္းႏွမေလးမွ ခြင့္လႊတ္ခံရမယ္ မဟုတ္ဘူး၊
သူ႔ေမာင္ေတာ္ကို အမုန္းပိုခဲ့ရင္ေလ။
ၿပီးေတာ့ ေနျခည္က ကမာၻေျမကို ေထြးပိုက္လို႔၊
လေရာင္ကလည္း ပင္လယ္ျပင္ကို နမ္းလို႔၊
ဒီအနမ္းေတြအားလုံး အခ်ည္းႏွီးေပ့ါ၊
မင္းက ငါ့ကို မနမ္းဘူး ဆိုရင္ေတာ့။
ပီ၊ ဘီ၊ ရွယ္လီ
Subscribe to:
Posts (Atom)
