ရွစ္ေလးလံုး ၂၄ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္း အမွတ္ပြဲမ်ားကို ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၱေလးျမိဳ႕မ်ားတြင္ ယေန႔ နံနက္ပိုင္းတြင္ ျပဳလုပ္လ်က္ ရွိေနေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။
မႏၱေလးျမိဳ႕တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အထိမ္းအမွတ္ပြဲကို ၈၈မ်ိဳးဆက္ aက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕မွ ဦးေဆာင္ က်င္းပေနျခင္း ျဖစ္ကာ မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ ခ်မ္းျမသာစည္ၿမိဳ႕နယ္၊ အလယ္တိုက္ႀကီး၊ ဒကိၡဏာရာမဘုရားႀကီးေက်ာင္း တိုက္တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအခမ္းအနားသို႔ လူဦးေရ တစ္ေထာက္ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့ကာ အခမ္းအနား၌ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု ေငြရတုအၾကိဳ ဝါဆိုသကၤန္းကပ္လွဴျခင္းကို ဦးစြာ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ တက္ေရာက္ လာသူမ်ားႏွင့္ ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ေရွ႕ဆက္သြားမည့္ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္း မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု သိရပါသည္။
" သဃၤန္းကပ္လို႔ ျပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္လာတဲ့ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က လူေတြနဲ႔ ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားေတြ ေဆြးေႏြးမႈ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဓိက အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ေရွ႕ဆက္သြားမယ့္ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာခဲ့ၾကတာပါ။ ေဆြးေႏြးတဲ့ အထဲမွာ ရွမ္း၊ ကယားနဲ႔ ကခ်င္က ေရာက္လာတဲ့ တိုင္းရင္းသား ေတြလည္း ပါပါတယ္။ တက္ေရာက္ လာသူေတြက ေမးခြန္းေတြ ေမးၾကတယ္။ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔ ကိုျပံဳးခ်ိဳတို႔က ျပန္ေျဖေပးေနပါတယ္။ အေျခအေန ကေတာ့ အားလံုး ေအးေအး ေဆးေဆးပါပဲ။ အတားအဆီး၊ အေႏွာင့္ အယွက္ေတြ လည္း မရွိပါဘူး။ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္လာသူ အေရအတြက္က တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ရွိပါတယ္"ဟု မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ ခ်မ္းျမသာစည္ၿမိဳ႕နယ္၊ အလယ္တိုက္ႀကီး၊ ဒကိၡဏာရာမဘုရားႀကီးေက်ာင္း တိုက္တြင္ ယေန႔ နံနက္ပိုင္းက က်င္းပေသာ ၈၈၈၈အေရးေတာ္ပံု ေငြရတုအၾကိဳ ဝါဆိုသကၤန္းကပ္လွဴပြဲ အခမ္းအနားႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ထိုအခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္ သတင္းရယူေနသည့္ Eleven Media Group သတင္းေထာက္က ယေန႔ နံနက္ ၁၀ နာရီ အခ်ိန္တြင္ ေျပာျပပါခဲ့သည္။
ရန္ကုန္ျမိဳ႕တြင္ က်င္းပေနေသာ ရွစ္ေလးလံုး ၂၄ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားကို အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ျငိမ္းခ်မ္းေရး လိုလားသူမ်ားက ဦးေဆာင္ျပီး ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ကာ ေရႊဂံုတိုင္ရွိ ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီ၌ က်င္းပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆုိပါ အခမ္းအနားသို႔လည္း လူတစ္ေထာင္ေက်ာ္ခန္႔ တက္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။ ထိုအခမ္းအနားကိုလည္း ၀ါဆို သကၤန္းကပ္လွဴပူေဇာ္ပြဲႏွင့္ တြဲဖက္ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
အခမ္းအနားတြင္ ၀ါဆိုသကၤန္းကပ္လွဴျခင္းႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ားမွ သီလေပးတရားခ်ီးျမင့္ျခင္းမ်ားကို ၿပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ဆက္လက္၍ ၾသဂုတ္လ၈ရက္ေန႔ ၁၉၈၈ မွ စတင္၍ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးႀကိဳးပမ္းမႈ အဆက္ဆက္တို႔တြင္ က်ဆံုးသြားေသာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူ အေပါင္းတို႔အတြက္ ၀မ္းနည္းျခင္း အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တစ္မိနစ္ၿငိမ္သက္မႈ ကိုျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။ ဆက္လက္၍ ဦးတင္ဦး (အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၊နာယက) ႏႈတ္ခြန္းဆက္စကား ေၿပာၾကားေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ နာယက ဦးတင္ဦးက"အဲဒီတုန္းက တစ္ႏုိင္ငံလုံးမွာရွိတဲ့ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ၿပည္သူအားလုံးဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ဘ၀ေတြ အပ်က္ခံၿပီး အာဏာရွင္ စနစ္ဆုိးႀကီး က်ရႈံးေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ ဒုကၡ အမ်ဳိးမ်ဳိး ခံခဲ့ၾကရတယ္။ ဒါဟာ အင္မတန္ႀကီးက်ယ္တဲ့ သမုိင္းတစ္ခုပါ။ ဒီေန႔ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ နိုင္ငံေရး အေျခအေနေတြ ႏုိင္ငံေရးအက်ဳိးဆက္ေတြဟာ အဲဒီတုန္းက ၿဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အရွိန္အ၀ါေတြ သက္ေရာက္ေနပါတယ္။ လက္ရွိ က်န္ေနသူေတြ အားလုံးဟာလည္း စစ္မွန္္တဲ့ ဒီမုိကေရစီရရွိေရး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စတာေတြကို ဆက္လက္လုံးပမ္းရမယ္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ရွိေနေသးတယ္။ ေနာက္ဆုံးေျပာခ်င္တာက ေပ်ာ့ညံ့လြန္းရင္ အႏွိပ္ဆက္ ခံရတက္တယ္။ တင္းမာလြန္းရင္ ရန္မ်ားတက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီအစြန္းႏွစ္ခုက လြတ္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ၾကပါ" ဟု ေၿပာၾကားခဲ့ပါသည္။
ဆက္လက္၍ ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္က အမွာစကား ေၿပာၾကားရာတြင္ "ၿပည္သူေတြၾကားထဲမွာ အခြင့္အေရး ဆံုး႐ႈံးမႈေတြ အခုခ်ိန္ထိ ရွိေနေသးတယ္။ ဒီေန႔အထိ လြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတာ အျပည့္အ၀ မရရွိေသးပါဘူး။ အာဏာရွင္စနစ္ ဆိုးရဲ႕ ေညွာ္နံ႔ေတြဟာ လက္ရွိအခ်ိန္ထိ က်န္ေနေသးတယ္။ တစ္ျပည္လံုး မွာၾကည့္ပါ ျမင္ေတြ႕ရမွာပါ။ ေနရာတိုင္းမွာ ေခါင္းငံု႕မခံပါနဲ႔၊ ဒူးမေထာက္ပါနဲ႔၊ မ်က္ႏွာခ်ိဳမေသြးပါနဲ႔။ ၿပီးေတာ့ ညီညြတ္ေရးကိုရေအာင္ တည္ေဆာက္ၿပီး က်န္ေနေသးတဲ့ စနစ္ဆိုးကို ေပ်ာက္ေအာင္ အားလံုးပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ရမွာပါ"ဟု ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
အဆိုုပါ ၂၄ ႏွစ္ေျမာက္ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားတြင္ ၈ ေလးလံုး ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံု ၂၄ ႏွစ္ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္လည္ အခမ္းအနားတြင္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ၿမတ္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လိုလားသူမ်ားမွ အခ်က္ ၇ခ်က္ပါေသာ သေဘာထား ေၾကညာခ်က္တစ္ခုကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါေၾကညာခ်က္တြင္ " ရွစ္ေလးလံုးေန႔သည္ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ လြန္စြာအေရးပါသည့္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံေရး အလွည့္အေျပာင္းကို အဓိက အုတ္ျမစ္ခ်ေပးခဲ့သည့္ ရွစ္ေလးလံုးေန႔ကို သမိုင္း၀င္ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ တစ္ေန႔အျဖစ္ တရား၀င္ သတ္မွတ္ေပးရန္ လိုအပ္သည္ဟု ကြၽႏု္ပ္တို႕ ယံုၾကည္ ပါေၾကာင္း၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ၿဖစ္စဥ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ႏုိင္ငံသားအားလံုး ပိုမိုပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရရန္ႏွင့္ ပိုမိုပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိရန္ လိုအပ္သည္ဟု ကြၽႏု္ပ္တို႔ ယံုၾကည္ပါေၾကာင္း၊ ရွစ္ေလးလံုး ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီးအတြင္း အသက္ေပး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကသည့္ က်ဆံုးခဲ့သည့္ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းအားလံုးကို ကြၽႏု္ပ္တို႔မွ ေလးေလးနက္နက္ ဦးညႊတ္ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါ ေၾကာင္း" စသည့္ျဖင့္ပါရွိခဲ့ပါသည္။
ဆက္လက္၍ နယ္ပယ္ အသီးသီးရွိ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ ေပးပို႕လာသည့္ သ၀ဏ္လႊာမ်ားကို ဖတ္ၾကားျခင္း၊ မွတ္တမ္းတင္ျခင္း မ်ားကိုျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္းသိရပါသည္။
ရွစ္ေလးလံုး အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းကို ျပည္ေထာင္စု အစိုးရအဖြဲ႕မွ ခြင့္ျပဳလိုက္ျခင္းအား ေပၚလြင္ေစသည့္ အေနျဖင့္ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ႏွစ္ဦးျဖစ္ေသာ စက္မႈ၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးစိုးသိန္းႏွင့္ ရထားပို႔ေဆာင္ေရး ၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းတို႔သည္ ၾသဂုတ္လ ၇ ရက္ ညေနပိုင္းက မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ ခ်မ္းျမသာစည္ၿမိဳ႕နယ္၊ အလယ္တိုက္ႀကီး ဒကိၡဏာရာမ ဘုရားႀကီးေက်ာင္းတိုက္သို႔ သြားေရာက္ကာ ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးစြာ ေတြ႕ဆံုခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။
ထိုသို႔ ေတြ႕ဆံုရာ၌ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္တြင္ ျပဳလုပ္မည့္ ရွစ္ေလးလံုး အခမ္းအနားအတြက္ ၎တို႔ ေရာက္ရွိလာၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ လာေရာက္ရန္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးထံ ခြင့္ေတာင္းၿပီးေနာက္ သမၼတ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ လာေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ မနက္ျဖန္ ျပဳလုပ္မည့္ ရွစ္ေလးလံုးေန႔အခမ္းအနားကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အစိုးရ အဖဲြ႕က ခြင့္ျပဳလိုက္ျခင္းအား ေပၚလြင္ေစလိုေသာေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႔ လာေရာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း တို႔ကို ၀န္ႀကီးဦးစိုးသိန္းက ေျပာၾကားသြားၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားအတြက္ န၀ကမၼ အလွဴေငြ က်ပ္ႏွစ္သိန္းႏွင့္ ၈၈မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖဲြ႕သို႕ အလွဴေငြက်ပ္ ဆယ္သိန္းကို ၀န္ႀကီး ႏွစ္ဦးမွ ေပးအပ္သြားခဲ့ၾကသည္ဟု သိရသည္။
အဆိုပါ လက္ခံရရွိေငြ ဆယ္သိန္းကို ၈၈မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားမွ ရွစ္ေလးလံုး ႏွစ္ပတ္လည္အခမ္းအနား က်င္းပေရးေကာ္မတီသို႔ ဆက္လက္လဲႊေျပာင္း ေပးအပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။
August 9, 2012
ေတာင္သမန္ ျမလွ်ံအဆင္း တိမ္ထန္း သေျပညိဳႏွင့္ ငါးခိုတဲ့အင္း ဆိုသည့္စကား မွန္ေသးပါရဲ႕လား
နိုင္ငံျခားသား ဧည့္သည္မ်ား လာေရာက္ လည္ပတ္မႈ အမ်ားဆုံး ေနရာမ်ားတြင္ ပါဝင္ေသာ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာ္ရွိ နာမည္ေက်ာ္ ဦးပိန္တံတား တည္ရွိရာ ေတာင္သမန္အင္းေရ၏ အရည္အေသြးမွာ တစ္ရက္တျခား ပိုမိုဆိုးရြားလာၿပီး အင္းအတြင္း စီးဝင္ေနသည့္ တူးေျမာင္းမ်ားအတြင္းသို႔ စက္႐ုံမ်ား၏ စြန႔္ပစ္ ေရဆိုးမ်ားေၾကာင့္ ေတာင္သမန္အင္း အေရွ႕ဘက္ရွိ နတ္ေရကန္ရြာ နယ္နိမိတ္ အတြင္းမွ ေတာင္အင္း၊ ေျမာက္အင္းမွာ ပ်က္စီးသြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အမရပူရၿမိဳ႕နယ္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးသိန္းထြန္းဦးႏွင့္ ေဒသခံမ်ားကေျပာၾကားသည္။
အင္းအတြင္းသို႔ စီးဝင္ေနသည့္ တူးေျမာင္းမ်ား အတြင္းသို႔ စက္႐ုံမ်ားမွ အညစ္အေၾကးမ်ား စြန႔္ပစ္ေၾကာင္း၊ ယခု အင္းအတြင္းတြင္ ေရထုညစ္ညမ္းမွု လြန္စြာမ်ားျပားေနျခင္းမွာ စက္မႈဇုန္ ထုတ္ ေရဆိုးမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း အမရပူရၿမိဳ႕နယ္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးသိန္းထြန္းဦးက The Voice Weekly သို႔ ေျပာၾကားသည္။
ေရွးယခင္က ေတာင္သမန္ေရ အဆင္းမွာ ျမသားအလား ၾကည္လင္ သန႔္စင္လ်က္။ သဘာဝအေလ်ာက္ ေပါမ်ားလွေသာ ငါးအမ်ိဳးအစားလည္း စုံလင္လွၿပီး သန႔္စင္ေသာေရႏွင့္ အင္း ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ရွိ လယ္ေျမမ်ားမွ အဆီအႏွစ္မ်ားကို စားသုံးေနရေသာေၾကာင့္ အင္းထဲမွ ငါးအေပါင္းတို႔သည္ အေရာင္အေသြး အနံ့အရသာႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္ နာမည္ႀကီးလွသည္။ ထို႔အတူပင္ ဧရာဝတီျမစ္ေရႏွင့္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပါလာေသာ ငါးမ်ားေၾကာင့္ ေတာင္သမန္ အင္းအတြင္းတြင္ ငါးမ်ိဳးစိတ္ အလြန္ မ်ားျပားလွသည္။
ယခင္က အင္းအတြင္းတြင္ အဓိကေတြ႔ရသည့္ ငါးမ်ိဳးစိတ္မ်ားမွာ ငါးျမင္း၊ ငါးၾကင္း၊ ငါးရံ့၊ ငါးဘတ္၊ ငါးလူး၊ ငါးလဲ၊ ငနက္ျပာ၊ ငဒယ္ျပား၊ ငါးသန္၊ ငါးသလဲထိုး၊ ငါးလေပ၊ ငါးေျပမ၊ ငါးနက္သန္၊ ငါးခုံးမ၊ ငါးေႁမြနီ စသည့္ ငါးမ်ိဳးမ်ားသာမက ပုစြန္လုံးမ်ားလည္း မ်ားျပားစြာ ေတြ႕ရွိ ရေလသည္။ ေတာင္သမန္ လယ္ပုစြန္လုံးမွာ အခြံပါ ဝါးစား၍ ရသည္ထိ ႏုလွ၊ ခ်ိဳလွေသာေၾကာင့္ အလည္အပတ္ လာသူမ်ားအၾကား လြန္စြာ ေရပန္းစားလွသည္။
သို႔ေသာ္ ယခုတြင္မူ အားလုံး ေျပာင္းလဲသြားေခ်ၿပီ။ အမ်ိဳးအစားစုံ လင္လွေသာ ငါးမ်ိဳးစိတ္မ်ား မရွိေတာ့။ ေမြးျမဴထားေသာ ဂ်ပန္ငါးေခၚ ဆလား ဘီးယားငါးမ်ိဳးစိတ္ႏွင့္ ငါးဝက္မ်ားသာ အမ်ားဆုံးေတြ႕ရၿပီး က်န္ငါးမ်ိဳးစိတ္ မ်ားကိုမူ မေတြ႕ရေတာ့ သေလာက္ နည္းပါးသြားၿပီဟု ေတာင္သမန္ေက်း ရြာမွ အသက္ ၇၀ အရြယ္ လယ္သမား ႀကီး ဦးေဌးၿမိဳင္ကရွင္းျပသည္။
''အင္းထဲကငါး အလကားေပး ေတာင္ အင္းနားကလူေတြက မစားေတာ့ ဘူး။ ႏြံနံ့ေတြ ဒီေလာက္နံၿပီး ငါးအသားက သန႔္မွမသန႔္တာ'' ဟု အင္းေဘးဘူး ဘုရားအနားရွိ ျပသာဒ္ႀကီးရြာမွ ရြာခံတစ္ဦးကဆိုသည္။ အင္းေရမ်ား မသန႔္ရွင္းျခင္းေၾကာင့္ အင္းငါး၏အနံ့၊ အရသာ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ ေပါင္း ၁၅ ႏွစ္ခန႔္ ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၎ကေျပာဆိုသည္။
အင္းေရညစ္ညမ္းရသည့္ အဓိက အေၾကာင္းရင္းမွာ ေရကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သိုေလွာင္ထားေသာေၾကာင့္ ေရေသအျဖစ္ တည္ရွိေနျခင္းႏွင့္ စက္မွုဇုန္မွ အညစ္အေၾကးမ်ား အင္းထဲသို႔ စီးဝင္ေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကားသည္။ တံခြန္တိုင္ ႏြားေဘးမဲ့ အေရွ႕ဘက္ တစ္ဖာလုံခန႔္အကြာ ရတနာပုံတကၠသိုလ္သို႔ သြားသည့္ ကန္ပတ္လမ္းတြင္ တံတားတစ္ခုရွိၿပီး ယင္းတံတား၏ေအာက္ေျခတြင္ စက္မႈဇုန္ဘက္မွလာသည့္ တူးေျမာင္းရွိကာ အဆိုပါတူးေျမာင္းမွ ညစ္ညမ္းေသာ ေရပုပ္မ်ား ၁၂ ရာသီ စီးဝင္ေနသည္ဟု ေတာင္သမန္အင္း ေတာင္သမန္ရြာရွိ ေဒသခံမ်ားက တညီတညြတ္တည္း ေျပာဆိုသည္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္ဝန္းက်င္တြင္ ေရထိန္း တံခါးမ်ား စတင္ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယင္းေရထိန္းတံခါးမ်ားမွ ေရမ်ားအဆက္ မျပတ္ျဖည့္တင္းေနမွုေၾကာင့္ အင္းအတြင္း ေရအၿမဲတမ္းျပည့္ေနသည္။
ေရမသြင္းမီကမူ ေတာင္သမန္ အင္းတြင္ ကမာေကာင္မ်ား၊ ေယာက္ သြားမ်ားေပါမ်ားစြာရွိခဲ့ၿပီး ဘုန္းအိုး၊ ေရႊခဲအရပ္ရွိ ၾကက္၊ ဘဲေမြးျမဴသူမ်ား သည္ ယင္းကမာေကာင္မ်ားအား ေတာက္ေတာက္စင္းကာ ၾကက္စာ၊ ဘဲ စာအျဖစ္ ေကၽြးေမြးခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခု အခါတြင္မူ အင္းအတြင္း ငါးေမြးျမဴေရးသမားမ်ား ေမြးျမဴထားေသာ ဆလား ဘီးယား၊ ငါးဝက္စသည့္ငါးမ်ားမွ စား ပစ္ေသာေၾကာင့္ ယင္းသတၱဝါမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ရွိရမွု နည္းပါးသြားေၾကာင္း ဘဲၿခံေမြးျမဴေရး လုပ္ကိုင္သည့္ ဦးထြန္းေဝက ဆိုသည္။
''အရင္ကဆို အင္းေဘးမွာ ကမာ ေကာင္ေတြ၊ ေယာက္သြားေတြဆိုတာ ပုံထပ္ေနတာပဲ။ ခုေတာ့ ျမင္ခ်င္ရင္ေတာင္ ခက္ခက္ခဲခဲရွာေနရၿပီ'' ဟု ၎ ကႏိႈင္းယွဥ္ျပသည္။
ေရထုညစ္ညမ္းျခင္းႏွင့္ ေရအၿမဲတမ္းရွိျခင္း၏ သိသာသည့္ အက်ိဳးဆက္ တစ္ခုမွာ ျခင္၊ ယင္၊ ပိုးဖလံမ်ားလြန္စြာ ေပါမ်ားလာျခင္းျဖစ္သည္ဟု အင္းပတ္ဝန္းက်င္ရွိေဒသခံမ်ားက ဆိုသည္။ အင္း ေျမာက္ဘက္ ျပသာဒ္ႀကီးေက်းရြာမွ အသက္ ၅၅ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ဦးဘိုဝက ၎တို႔ငယ္စဥ္က ျခင္ေထာင္ေထာင္စရာ မလိုဘဲ အိပ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ယခုႏွစ္ပိုင္း မ်ားတြင္မူ ျခင္လြန္စြာ ေပါမ်ားလာမႈေၾကာင့္ ညေနခင္းအခ်ိန္၌ပင္ ျခင္ေဆးေခြမ်ား ထြန္းေနရေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
အင္းအတြင္း ေရအၿမဲရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ က်န္းမာေရး ဆိုးက်ဳိးမ်ား၊ ေဒသခံလယ္သမားမ်ား၏ နစ္နာမႈမ်ားအျပင္ အင္းေရသန႔္စင္မႈ မည္မၽွရွိ၊ မရွိ စသည္တို႔ကို အတိအက် သိရေစရန္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး အင္းႀကီးအား သဘာဝအတိုင္း ေရေဝေရလဲ ေဒသအျဖစ္ အစိုးရက ထိေရာက္ေသာျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈမ်ား ျပန္လည္ ျပဳလုပ္ေစရန္ အတတ္ႏုိင္ဆုံးဆက္လက္ ႀကိဳးပမ္းသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အမရပူရ မဲဆႏၵနယ္မွလႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးသိန္းထြန္းဦးက ေျပာၾကားသည္။
စက္မႈဇုန္မွ စြန႔္ပစ္ေရမ်ားကို သီးျခား တူးေျမာင္းျဖင့္ ျမစ္ငယ္သို႔ ပို႔ခ်ေနသျဖင့္ ညစ္ညမ္းမႈမွ ကာကြယ္ၿပီးသား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေတာင္သမန္အင္း ေရသိုေလွာင္မွုေၾကာင့္ ေရာဂါ မျဖစ္ပြားဟု က်န္းမာေရး မွတ္တမ္းမ်ားက ျပသေနၿပီး ငွက္ဖ်ားျဖစ္ပြားေစေသာ ျခင္မေတြ႕ ရွိရေၾကာင္း စသည္တို႔ကို လယ္ယာ စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္းဝန္ႀကီးဌာန ဒုတိယဝန္ႀကီး ဦးခင္ေဇာ္က အမရပူရ မဲဆႏၵနယ္မွ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးသိန္းထြန္းဦး၏ ေတာင္သမန္အင္း ေရေဝေရလဲ ေဒသအျဖစ္ ထိန္းသိမ္းေရး အဆိုႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျဖၾကားသည္။
ယင္းအျပင္ ေတာင္သမန္အင္း အတြင္းသို႔ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း လာေရာက္ေနက် ေဆာင္းခိုငွက္မ်ိဳးစိတ္ အေရအတြက္မွာလည္း လြန္စြာနည္းပါးလာၿပီး ယခင္ ကဲ့သို႔ ေပါမ်ားစြာ မေတြ႕ရွိရေတာ့ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားကဆိုသည္။
ေတာင္ၿမိဳ႕မွ သက္ေတာ္ ၇၈ ႏွစ္ အရြယ္ရွိ ဆရာေတာ္ကိုပညာ (အမရပူ ရ) က ''ဘုန္းႀကီးတို႔ငယ္စဥ္က ငွက္ႀကီး ဝံပို၊ စင္ေရာ္၊ တက္ႀကီး၊ ဗ်ိဳင္းစပ္စတဲ့ ငွက္ေတြ ေဆာင္းတြင္းဆို အမ်ားႀကီး ေတြ႔ရတယ္။ ခုေတာ့ ဗ်ိဳင္းေလာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ေဂဟစနစ္က ပ်က္သြား မွေတာ့ ဘယ္လာေတာ့မွာလဲ'' ဟု သူ႔ အျမင္ကို မိန႔္ၾကားသည္။
ယခင္က ေဆာင္းခိုငွက္မ်ားလာ သည္ဆိုသည္မွာ အင္းအတြင္းေရက်ခ်ိန္၌ က်န္ရွိေသာငါးမ်ား၊ ပုစြန္လုံးမ်ား၊ ခ႐ုကမာေကာင္မ်ားကို ေကာက္ယူစား သုံးေလ့ရွိေၾကာင္း၊ ယခုမူ ေရအျမဲတမ္းရွိ ေနသျဖင့္ ေရေဝေရလဲ ေဂဟစနစ္ေပ်ာက္ ကြယ္သြားၿပီး ငွက္မ်ားအတြက္ အစာ ေရစာရွားပါးလာျခင္းေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႔ အလာနည္းသြားျခင္းျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း ငယ္စဥ္ကေလးဘဝမွ ယခုအခ်ိန္ထိ ေတာင္သမန္အင္းနားတြင္ အစဥ္တစိုက္ သီတင္းသုံးလာခဲ့ၿပီး ေတာင္သမန္အင္း အေၾကာင္း ေဆာင္းပါးမ်ား အစဥ္တစိုက္ ေရးသားလာခဲ့သူ ဆရာေတာ္က ခန႔္မွန္းမိန႔္ဆိုသည္။
အင္းအတြင္း ေရအနည္းအမ်ား ရွိျခင္း၊ မရွိျခင္းႏွင့္ ေဆာင္းခိုငွက္ဝင္ေရာက္မႈ ဆက္စပ္မွုရွိသည္ဟု တိုက္ရိုက္မေျပာႏိုင္ေၾကာင္း၊ အဓိကမွာ ငွက္မ်ား စားေသာက္ရန္ အင္းအတြင္းရွိ ဇီဝမ်ိဳး စိတ္မ်ား ျပည့္စုံလုံေလာက္စြာရွိမွု ျဖင့္သာ တိုင္းတာရမည္ ျဖစ္ၿပီး အျခားေသာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားမွာ ငွက္မ်ားအတြက္ ေဘးအႏၲရာယ္ကင္းမႈ၊ လူအမ်ား အျပားစုေဝးမွုမွ လြတ္ကင္းမွုစသည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာငွက္ႏွင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးအသင္း ဒုတိယ ဥကၠ႒က ေျပာၾကားသည္။
''အဓိကကေတာ့ အင္းဆိုတာ ေရ အတက္အက်ရွိရမယ္။ အဲဒါမွ ေရအက်မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ငါးတို႔၊ ခ႐ုတို႔စတဲ့ ေရေန သတၱဝါေတြကို ငွက္ေတြက အလြယ္တကူ စားႏုိင္မယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေရသန႔္ ရွင္းရမယ္။ ဒါမွ ေဆာင္းခိုငွက္အဝင္ မ်ားမယ္'' ဟု ၎က ထပ္မံရွင္းျပသည္။
အင္းမ်ား၊ ျမစ္မ်ားအေၾကာင္း ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ခန႔္ သုေတသနျပဳလုပ္ ေနသည့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ေယးတကၠသိုလ္မွ အသက္ ၆၀ အရြယ္ရွိ MR. John Smith က ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္မ်ားသည္ ေရေဝ ေရလဲ ရွိရမည္ျဖစ္ၿပီး အကယ္၍ သဘာဝအတိုင္း ျဖစ္ရမည့္ ကိစၥမ်ားကို တားဆီးမည္ဆိုပါက အဆိုပါေဒသရွိ ဇီဝမ်ိဳးစိတ္ မ်ိဳးကြဲမ်ားအတြက္ လြန္စြာအႏၲရာယ္ ႀကီးမားေၾကာင္း မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ ပညာေရးစင္တာ တစ္ခုတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ စာတမ္းဖတ္ပြဲ၌ ေျပာၾကားသည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
အင္းအတြင္းသို႔ စီးဝင္ေနသည့္ တူးေျမာင္းမ်ား အတြင္းသို႔ စက္႐ုံမ်ားမွ အညစ္အေၾကးမ်ား စြန႔္ပစ္ေၾကာင္း၊ ယခု အင္းအတြင္းတြင္ ေရထုညစ္ညမ္းမွု လြန္စြာမ်ားျပားေနျခင္းမွာ စက္မႈဇုန္ ထုတ္ ေရဆိုးမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း အမရပူရၿမိဳ႕နယ္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးသိန္းထြန္းဦးက The Voice Weekly သို႔ ေျပာၾကားသည္။
ေရွးယခင္က ေတာင္သမန္ေရ အဆင္းမွာ ျမသားအလား ၾကည္လင္ သန႔္စင္လ်က္။ သဘာဝအေလ်ာက္ ေပါမ်ားလွေသာ ငါးအမ်ိဳးအစားလည္း စုံလင္လွၿပီး သန႔္စင္ေသာေရႏွင့္ အင္း ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ရွိ လယ္ေျမမ်ားမွ အဆီအႏွစ္မ်ားကို စားသုံးေနရေသာေၾကာင့္ အင္းထဲမွ ငါးအေပါင္းတို႔သည္ အေရာင္အေသြး အနံ့အရသာႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္ နာမည္ႀကီးလွသည္။ ထို႔အတူပင္ ဧရာဝတီျမစ္ေရႏွင့္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပါလာေသာ ငါးမ်ားေၾကာင့္ ေတာင္သမန္ အင္းအတြင္းတြင္ ငါးမ်ိဳးစိတ္ အလြန္ မ်ားျပားလွသည္။
ယခင္က အင္းအတြင္းတြင္ အဓိကေတြ႔ရသည့္ ငါးမ်ိဳးစိတ္မ်ားမွာ ငါးျမင္း၊ ငါးၾကင္း၊ ငါးရံ့၊ ငါးဘတ္၊ ငါးလူး၊ ငါးလဲ၊ ငနက္ျပာ၊ ငဒယ္ျပား၊ ငါးသန္၊ ငါးသလဲထိုး၊ ငါးလေပ၊ ငါးေျပမ၊ ငါးနက္သန္၊ ငါးခုံးမ၊ ငါးေႁမြနီ စသည့္ ငါးမ်ိဳးမ်ားသာမက ပုစြန္လုံးမ်ားလည္း မ်ားျပားစြာ ေတြ႕ရွိ ရေလသည္။ ေတာင္သမန္ လယ္ပုစြန္လုံးမွာ အခြံပါ ဝါးစား၍ ရသည္ထိ ႏုလွ၊ ခ်ိဳလွေသာေၾကာင့္ အလည္အပတ္ လာသူမ်ားအၾကား လြန္စြာ ေရပန္းစားလွသည္။
သို႔ေသာ္ ယခုတြင္မူ အားလုံး ေျပာင္းလဲသြားေခ်ၿပီ။ အမ်ိဳးအစားစုံ လင္လွေသာ ငါးမ်ိဳးစိတ္မ်ား မရွိေတာ့။ ေမြးျမဴထားေသာ ဂ်ပန္ငါးေခၚ ဆလား ဘီးယားငါးမ်ိဳးစိတ္ႏွင့္ ငါးဝက္မ်ားသာ အမ်ားဆုံးေတြ႕ရၿပီး က်န္ငါးမ်ိဳးစိတ္ မ်ားကိုမူ မေတြ႕ရေတာ့ သေလာက္ နည္းပါးသြားၿပီဟု ေတာင္သမန္ေက်း ရြာမွ အသက္ ၇၀ အရြယ္ လယ္သမား ႀကီး ဦးေဌးၿမိဳင္ကရွင္းျပသည္။
''အင္းထဲကငါး အလကားေပး ေတာင္ အင္းနားကလူေတြက မစားေတာ့ ဘူး။ ႏြံနံ့ေတြ ဒီေလာက္နံၿပီး ငါးအသားက သန႔္မွမသန႔္တာ'' ဟု အင္းေဘးဘူး ဘုရားအနားရွိ ျပသာဒ္ႀကီးရြာမွ ရြာခံတစ္ဦးကဆိုသည္။ အင္းေရမ်ား မသန႔္ရွင္းျခင္းေၾကာင့္ အင္းငါး၏အနံ့၊ အရသာ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ ေပါင္း ၁၅ ႏွစ္ခန႔္ ရွိၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၎ကေျပာဆိုသည္။
အင္းေရညစ္ညမ္းရသည့္ အဓိက အေၾကာင္းရင္းမွာ ေရကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သိုေလွာင္ထားေသာေၾကာင့္ ေရေသအျဖစ္ တည္ရွိေနျခင္းႏွင့္ စက္မွုဇုန္မွ အညစ္အေၾကးမ်ား အင္းထဲသို႔ စီးဝင္ေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကားသည္။ တံခြန္တိုင္ ႏြားေဘးမဲ့ အေရွ႕ဘက္ တစ္ဖာလုံခန႔္အကြာ ရတနာပုံတကၠသိုလ္သို႔ သြားသည့္ ကန္ပတ္လမ္းတြင္ တံတားတစ္ခုရွိၿပီး ယင္းတံတား၏ေအာက္ေျခတြင္ စက္မႈဇုန္ဘက္မွလာသည့္ တူးေျမာင္းရွိကာ အဆိုပါတူးေျမာင္းမွ ညစ္ညမ္းေသာ ေရပုပ္မ်ား ၁၂ ရာသီ စီးဝင္ေနသည္ဟု ေတာင္သမန္အင္း ေတာင္သမန္ရြာရွိ ေဒသခံမ်ားက တညီတညြတ္တည္း ေျပာဆိုသည္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္ဝန္းက်င္တြင္ ေရထိန္း တံခါးမ်ား စတင္ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယင္းေရထိန္းတံခါးမ်ားမွ ေရမ်ားအဆက္ မျပတ္ျဖည့္တင္းေနမွုေၾကာင့္ အင္းအတြင္း ေရအၿမဲတမ္းျပည့္ေနသည္။
ေရမသြင္းမီကမူ ေတာင္သမန္ အင္းတြင္ ကမာေကာင္မ်ား၊ ေယာက္ သြားမ်ားေပါမ်ားစြာရွိခဲ့ၿပီး ဘုန္းအိုး၊ ေရႊခဲအရပ္ရွိ ၾကက္၊ ဘဲေမြးျမဴသူမ်ား သည္ ယင္းကမာေကာင္မ်ားအား ေတာက္ေတာက္စင္းကာ ၾကက္စာ၊ ဘဲ စာအျဖစ္ ေကၽြးေမြးခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခု အခါတြင္မူ အင္းအတြင္း ငါးေမြးျမဴေရးသမားမ်ား ေမြးျမဴထားေသာ ဆလား ဘီးယား၊ ငါးဝက္စသည့္ငါးမ်ားမွ စား ပစ္ေသာေၾကာင့္ ယင္းသတၱဝါမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ရွိရမွု နည္းပါးသြားေၾကာင္း ဘဲၿခံေမြးျမဴေရး လုပ္ကိုင္သည့္ ဦးထြန္းေဝက ဆိုသည္။
''အရင္ကဆို အင္းေဘးမွာ ကမာ ေကာင္ေတြ၊ ေယာက္သြားေတြဆိုတာ ပုံထပ္ေနတာပဲ။ ခုေတာ့ ျမင္ခ်င္ရင္ေတာင္ ခက္ခက္ခဲခဲရွာေနရၿပီ'' ဟု ၎ ကႏိႈင္းယွဥ္ျပသည္။
ေရထုညစ္ညမ္းျခင္းႏွင့္ ေရအၿမဲတမ္းရွိျခင္း၏ သိသာသည့္ အက်ိဳးဆက္ တစ္ခုမွာ ျခင္၊ ယင္၊ ပိုးဖလံမ်ားလြန္စြာ ေပါမ်ားလာျခင္းျဖစ္သည္ဟု အင္းပတ္ဝန္းက်င္ရွိေဒသခံမ်ားက ဆိုသည္။ အင္း ေျမာက္ဘက္ ျပသာဒ္ႀကီးေက်းရြာမွ အသက္ ၅၅ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ဦးဘိုဝက ၎တို႔ငယ္စဥ္က ျခင္ေထာင္ေထာင္စရာ မလိုဘဲ အိပ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ယခုႏွစ္ပိုင္း မ်ားတြင္မူ ျခင္လြန္စြာ ေပါမ်ားလာမႈေၾကာင့္ ညေနခင္းအခ်ိန္၌ပင္ ျခင္ေဆးေခြမ်ား ထြန္းေနရေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
အင္းအတြင္း ေရအၿမဲရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ က်န္းမာေရး ဆိုးက်ဳိးမ်ား၊ ေဒသခံလယ္သမားမ်ား၏ နစ္နာမႈမ်ားအျပင္ အင္းေရသန႔္စင္မႈ မည္မၽွရွိ၊ မရွိ စသည္တို႔ကို အတိအက် သိရေစရန္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး အင္းႀကီးအား သဘာဝအတိုင္း ေရေဝေရလဲ ေဒသအျဖစ္ အစိုးရက ထိေရာက္ေသာျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈမ်ား ျပန္လည္ ျပဳလုပ္ေစရန္ အတတ္ႏုိင္ဆုံးဆက္လက္ ႀကိဳးပမ္းသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အမရပူရ မဲဆႏၵနယ္မွလႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးသိန္းထြန္းဦးက ေျပာၾကားသည္။
စက္မႈဇုန္မွ စြန႔္ပစ္ေရမ်ားကို သီးျခား တူးေျမာင္းျဖင့္ ျမစ္ငယ္သို႔ ပို႔ခ်ေနသျဖင့္ ညစ္ညမ္းမႈမွ ကာကြယ္ၿပီးသား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေတာင္သမန္အင္း ေရသိုေလွာင္မွုေၾကာင့္ ေရာဂါ မျဖစ္ပြားဟု က်န္းမာေရး မွတ္တမ္းမ်ားက ျပသေနၿပီး ငွက္ဖ်ားျဖစ္ပြားေစေသာ ျခင္မေတြ႕ ရွိရေၾကာင္း စသည္တို႔ကို လယ္ယာ စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္းဝန္ႀကီးဌာန ဒုတိယဝန္ႀကီး ဦးခင္ေဇာ္က အမရပူရ မဲဆႏၵနယ္မွ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးသိန္းထြန္းဦး၏ ေတာင္သမန္အင္း ေရေဝေရလဲ ေဒသအျဖစ္ ထိန္းသိမ္းေရး အဆိုႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျဖၾကားသည္။
ယင္းအျပင္ ေတာင္သမန္အင္း အတြင္းသို႔ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း လာေရာက္ေနက် ေဆာင္းခိုငွက္မ်ိဳးစိတ္ အေရအတြက္မွာလည္း လြန္စြာနည္းပါးလာၿပီး ယခင္ ကဲ့သို႔ ေပါမ်ားစြာ မေတြ႕ရွိရေတာ့ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားကဆိုသည္။
ေတာင္ၿမိဳ႕မွ သက္ေတာ္ ၇၈ ႏွစ္ အရြယ္ရွိ ဆရာေတာ္ကိုပညာ (အမရပူ ရ) က ''ဘုန္းႀကီးတို႔ငယ္စဥ္က ငွက္ႀကီး ဝံပို၊ စင္ေရာ္၊ တက္ႀကီး၊ ဗ်ိဳင္းစပ္စတဲ့ ငွက္ေတြ ေဆာင္းတြင္းဆို အမ်ားႀကီး ေတြ႔ရတယ္။ ခုေတာ့ ဗ်ိဳင္းေလာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ေဂဟစနစ္က ပ်က္သြား မွေတာ့ ဘယ္လာေတာ့မွာလဲ'' ဟု သူ႔ အျမင္ကို မိန႔္ၾကားသည္။
ယခင္က ေဆာင္းခိုငွက္မ်ားလာ သည္ဆိုသည္မွာ အင္းအတြင္းေရက်ခ်ိန္၌ က်န္ရွိေသာငါးမ်ား၊ ပုစြန္လုံးမ်ား၊ ခ႐ုကမာေကာင္မ်ားကို ေကာက္ယူစား သုံးေလ့ရွိေၾကာင္း၊ ယခုမူ ေရအျမဲတမ္းရွိ ေနသျဖင့္ ေရေဝေရလဲ ေဂဟစနစ္ေပ်ာက္ ကြယ္သြားၿပီး ငွက္မ်ားအတြက္ အစာ ေရစာရွားပါးလာျခင္းေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႔ အလာနည္းသြားျခင္းျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း ငယ္စဥ္ကေလးဘဝမွ ယခုအခ်ိန္ထိ ေတာင္သမန္အင္းနားတြင္ အစဥ္တစိုက္ သီတင္းသုံးလာခဲ့ၿပီး ေတာင္သမန္အင္း အေၾကာင္း ေဆာင္းပါးမ်ား အစဥ္တစိုက္ ေရးသားလာခဲ့သူ ဆရာေတာ္က ခန႔္မွန္းမိန႔္ဆိုသည္။
အင္းအတြင္း ေရအနည္းအမ်ား ရွိျခင္း၊ မရွိျခင္းႏွင့္ ေဆာင္းခိုငွက္ဝင္ေရာက္မႈ ဆက္စပ္မွုရွိသည္ဟု တိုက္ရိုက္မေျပာႏိုင္ေၾကာင္း၊ အဓိကမွာ ငွက္မ်ား စားေသာက္ရန္ အင္းအတြင္းရွိ ဇီဝမ်ိဳး စိတ္မ်ား ျပည့္စုံလုံေလာက္စြာရွိမွု ျဖင့္သာ တိုင္းတာရမည္ ျဖစ္ၿပီး အျခားေသာ လိုအပ္ခ်က္မ်ားမွာ ငွက္မ်ားအတြက္ ေဘးအႏၲရာယ္ကင္းမႈ၊ လူအမ်ား အျပားစုေဝးမွုမွ လြတ္ကင္းမွုစသည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာငွက္ႏွင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးအသင္း ဒုတိယ ဥကၠ႒က ေျပာၾကားသည္။
''အဓိကကေတာ့ အင္းဆိုတာ ေရ အတက္အက်ရွိရမယ္။ အဲဒါမွ ေရအက်မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ငါးတို႔၊ ခ႐ုတို႔စတဲ့ ေရေန သတၱဝါေတြကို ငွက္ေတြက အလြယ္တကူ စားႏုိင္မယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေရသန႔္ ရွင္းရမယ္။ ဒါမွ ေဆာင္းခိုငွက္အဝင္ မ်ားမယ္'' ဟု ၎က ထပ္မံရွင္းျပသည္။
အင္းမ်ား၊ ျမစ္မ်ားအေၾကာင္း ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ခန႔္ သုေတသနျပဳလုပ္ ေနသည့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ေယးတကၠသိုလ္မွ အသက္ ၆၀ အရြယ္ရွိ MR. John Smith က ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္မ်ားသည္ ေရေဝ ေရလဲ ရွိရမည္ျဖစ္ၿပီး အကယ္၍ သဘာဝအတိုင္း ျဖစ္ရမည့္ ကိစၥမ်ားကို တားဆီးမည္ဆိုပါက အဆိုပါေဒသရွိ ဇီဝမ်ိဳးစိတ္ မ်ိဳးကြဲမ်ားအတြက္ လြန္စြာအႏၲရာယ္ ႀကီးမားေၾကာင္း မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ ပညာေရးစင္တာ တစ္ခုတြင္ ျပဳလုပ္သည့္ စာတမ္းဖတ္ပြဲ၌ ေျပာၾကားသည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
August 8, 2012
August 1, 2012
ေမာင္းမကန္ကမ္းေျခ ေျမယာကိစၥ ေဒသခံမ်ား ထား၀ယ္ အမ်ားပိုင္ ကုမၸဏီထံ ေတာင္းဆုိခ်က္ပုိ႔
တနသၤာရီတိုင္းေဒသၾကီး၊ ထား၀ယ္ျမိဳ႕၊ ေမာင္းမကန္ ကမ္းေျခ၏ ေျမာက္ဘက္တြင္ ဟိုတယ္ တည္ေဆာက္ရန္ ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္ ေျမဧက ၄၀၀ ခန္႕အား လုပ္ပိုင္ခြင့္ရသည့္ ထား၀ယ္ေဒသ ဖံြ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရး အမ်ားပိုင္ ကုမၸဏီ (DDPC) အား ေမာင္းမကန္ ေဒသခံမ်ားက အခ်က္ေလးခ်က္ ပါ၀င္သည့္ အိတ္ဖြင့္ ေပးစာကို ဇူလိုင္လ ၂၃ ရက္ေန႔ ရက္စဲြျဖင့္ ေပးပို႔ခဲ့သည္။
DDPC မွ ၎တို႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရသည့္ ေျမဧရိယာရွိ သီဟိုဠ္ပင္မ်ားအား ဘူဒိုဇာမ်ားျဖင့္ ရွင္းလင္းသျဖင့္ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡ ၿဖစ္ပြားျပီး ႏွစ္ပတ္ခန္႔အၾကာ ကုမၸဏီႏွင့္ ေမာင္းမကန္ေဒသခံမ်ား ၃ ၾကိမ္ေျမာက္ ေတြ႔ဆံုျပီးခ်ိန္တြင္ ယင္းသို႔အိတ္ဖြင့္ေပးစာ ေပးပို႔ျခင္းျဖစ္သည္။
ၾကိဳးျပင္ ကာကြယ္ေတာအတြင္း က်ေရာက္ေနသည့္ ေဒသတစ္ခုလံုးအား ေျမယာပိုင္ဆိုင္မႈ အခိုင္အမာ ရရွိေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အား တိုက္တြန္းေပးရန္၊ စီမံကိန္းအတြက္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္သည့္ ေျမဧရိယာကိုသာ ယူရန္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရသည့္ ေျမအားေဒသခံမ်ား၏ သေဘာထားမပါဘဲ လြဲေၿပာင္း၊ ေရာင္းခ်ျခင္း မျပဳရန္ႏွင့္ ေဒသ ဖံြ႕ျဖိဳးေရးအတြက္ မည္သည့္လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္မည္ကို တိက်ခိုင္မာ ပြင့္လင္းစြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာရန္ စသည့္အခ်က္ ၄ ခ်က္ျဖင့္ ေပးပို႔ခဲ့သည္။
ကုမၸဏီအေနျဖင့္ မည္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကို မည္သို႔ ေဆာင္ရြက္မည္ ေျမဧက မည္မွ်ခန္႔လိုမည္ကို တိတိပပ မေျပာႏိုင္ဟု ေမာင္းမကန္ ေက်းရြာ ဖံြ႔ျဖိဳးေရး ေကာ္မတီ၀င္ ဦးေဇာ္၀င္းက ေျပာသည္။
ေမာင္းမကန္ေက်းရြာ၏ ေျမာက္ဘက္ ေမာင္းမကန္ ကမ္းေျခႏွင့္ ပန္းတင္အင္း ေခ်ာင္းၾကား ေျမေနရာတြင္ ေဒသခံမ်ား၏ သေဘာထားကို ေမးျမန္း စံုစမ္းျခင္းမရွိဘဲ စက္ယႏၱရားမ်ား အသံုးျပဳ ရွင္းလင္းသျဖင့္ ေဒသခံမ်ားက မေက်မနပ္ျဖစ္ေနၾကသည္။
“လံုး၀ မေက်နပ္ဘူး။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အသိမေပးဘဲ သူတို႔ဟာ သူတို႔လုပ္ေနၾကတယ္ ” ေမာင္းမကန္ ေဒသခံ ဦးထြန္းခင္က ဖြင့္ဟသည္။
ယခုလက္ရွိ အခ်ိန္တြင္ ေမာင္းမကန္ ေက်းရြာအပါအ၀င္ ေက်းရြာ ဆယ္ရြာခန္႔သည္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွစျပီး ၾကိဳး၀ိုင္းျပင္ပ ကာကြယ္ေတာအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံထားရျပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ တရား၀င္ ေျမခြန္မ်ား ရပ္စဲသြားေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား၏ အႀကံဳျပဳစာတြင္ ေဖာ္ျပသည္။
ၾကိဳးျပင္ပ ကာကြယ္ေတာ ဧရိယာအတြင္းေရာက္ေနသည့္ ရြာမ်ားအား ၾကိဳး၀ိုင္းျပင္ပ ကာကြယ္ေတာအျဖစ္မွ ပယ္ဖ်က္ေပးရန္အတြက္ တိုင္းေဒသၾကီး အစိုးရထံသို႔လည္း ေတာင္းဆိုရန္ အစီအစဥ္ရွိသည္ဟု ဦးေဇာ္၀င္းက ေျပာသည္။
“ရြာေတြကို ၾကိဳးျပင္ ကာကြယ္ေတာ အျဖစ္က ပယ္ဖ်က္ေစခ်င္တယ္” ဟု ၎၏ ဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာသည္။
ေမာင္းမကန္ ေဒသခံမ်ားမွ ေပးပို႔သည့္ စာကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မည္သို႔ေဆာင္ရြက္မည္ကို ဇူလိုင္လ ၂၆ ရက္ေန႔ ကုမၸဏီ ဒါရုိက္တာအဖြဲ႔အစည္းအေ၀းျပီးမွ သိႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း DDPC ရုံးထံမွ သိရသည္။
“ၾသဂုတ္လဆန္းပိုင္းမွာ လာျပီးေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပဖို႔ရွိပါတယ္” ဟု DDPC ကုမၸဏီ၏ ဥကၠဌ ဦးခင္စုိးက တယ္လီဖုန္းမွတဆင့္ ေျပာၾကားသည္။
စီမံကိန္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ထင္သာျမင္သာ ေဖာ္ျပ တိတိက်က် ေျပာျပမွသာလွ်င္ ေဒသခံမ်ားအေနျဖင့္ တိက်သည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်ႏိုင္မည္ဟု ေမာင္းမကန္ ေဒသခံ ကိုယူသိန္းက ဆိုသည္။
“အခုက သံုးမယ့္ ဧရိယာ ဘယ္ေလာက္ဆိုတာကိုလည္း မေျပာႏိုင္ဘူး” ဟု ကိုယူသိန္းက ေထာက္ျပသည္။
အဆိုပါ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ထား၀ယ္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖဲြ႕မွလည္း သံုးသပ္အႀကံဳျပဳခ်က္ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ တစ္ေစာင္ကို ဇူလိုင္လ ၂၃ ရက္ေန႕ ၊ ေမာင္းမကန္ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ တစ္ရက္တည္း ထား၀ယ္ေဒသ ဖံြ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရး အမ်ားပိုင္ ကုမၸဏီႏွင့္ တိုင္းေဒသၾကီး အစိုးရအဖဲြ႔ထံသို႔ ေပးပို႔ခဲ့သည္ ။
ယင္းကဲ့သို႔ ေျမယာျပႆနာမ်ားျဖစ္ရျခင္းသည္ ေျမယာ ဥပေဒ၏ ေလ်ာ့ရဲမႈ၊ ေဒသခံမ်ား၏ ဗဟုသုတ နညး္ပါးမႈႏွင့္ ေက်းရြာအုပ္ခ်ဴပ္ေရးမႈးအပါအ၀င္ ဌာနဆိုင္ရာမ်ား၏ ေပါ့ေလ်ာ့မႈေၾကာင့္ဟု ထား၀ယ္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားအဖဲြ႕မွ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္သက္က သံုးသပ္သည္။
DDPC မွ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရသည့္ ဧရိယာမွာ ကမ္းေျခေျမာက္ပိုင္းျဖစ္ျပီး ကမ္းေျခေတာင္ပိုင္း ဧရိယာသည္ ၃၇၀ ဧက ေက်ာ္ရွိျပီး ကာကြယ္ေရး ၀န္ၾကီးဌာန (ၾကည္း) ပိုင္ ေျမျဖစ္ သတ္မွတ္ထားသည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
DDPC မွ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရသည့္ ဧရိယာတြင္းရွိ သီဟိုဠ္ပင္မ်ားကို ေမာင္းမကန္ေက်းရြာအုပ္စု၀င္ အိမ္ေျခ ၁၂၀ ခန္႔ရွိသည့္ ကဗီြးႏွစ္ပင္ေက်းရြာႏွင့္ အိမ္ေျခ ၃၀၀ ခန္႔ရွိသည့္ အံေတာျပင္ေက်းရြာ ႏွစ္ရြာမွ အေျခခံလူထုအမ်ားစုမွီခိုသည္ဟု ထား၀ယ္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖဲြ႔၏ အိတ္ဖြင့္ေပးစာတြင္ ေဖာ္ျပသည္။
“ေဒသခံေတြရဲ႕ အက်ိဳးကိုလိုလားျပီး သူတို႔ဘ၀ စာနာႏိုင္တဲ့ ဒါရုိက္တာ အဖဲြ႕ဖဲြျပီး ညွိႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္” ဟု ဦးေက်ာ္ေက်ာ္သက္က အႀကံျပဳသည္။
ထား၀ယ္ေဒသဖြံျဖိဳးတိုးတက္ေရး အမ်ားပိုင္ကုမၸဏီ (DDPC) အား ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျပီး အမႈေဆာင္ ဒါရိုက္တာ ၄၆ ဦး၊ ေဒသခံ အစုရွယ္ယာရွင္ ၆၀၀ ေက်ာ္ႏွင့္္ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ထား၀ယ္ေဒသတြင္ စီးပြားေရးႏွင့္ လူ႔စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ရန္ စီစဥ္ေနသည္။
DDPC မွ ၎တို႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရသည့္ ေျမဧရိယာရွိ သီဟိုဠ္ပင္မ်ားအား ဘူဒိုဇာမ်ားျဖင့္ ရွင္းလင္းသျဖင့္ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡ ၿဖစ္ပြားျပီး ႏွစ္ပတ္ခန္႔အၾကာ ကုမၸဏီႏွင့္ ေမာင္းမကန္ေဒသခံမ်ား ၃ ၾကိမ္ေျမာက္ ေတြ႔ဆံုျပီးခ်ိန္တြင္ ယင္းသို႔အိတ္ဖြင့္ေပးစာ ေပးပို႔ျခင္းျဖစ္သည္။
ၾကိဳးျပင္ ကာကြယ္ေတာအတြင္း က်ေရာက္ေနသည့္ ေဒသတစ္ခုလံုးအား ေျမယာပိုင္ဆိုင္မႈ အခိုင္အမာ ရရွိေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အား တိုက္တြန္းေပးရန္၊ စီမံကိန္းအတြက္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္သည့္ ေျမဧရိယာကိုသာ ယူရန္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရသည့္ ေျမအားေဒသခံမ်ား၏ သေဘာထားမပါဘဲ လြဲေၿပာင္း၊ ေရာင္းခ်ျခင္း မျပဳရန္ႏွင့္ ေဒသ ဖံြ႕ျဖိဳးေရးအတြက္ မည္သည့္လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္မည္ကို တိက်ခိုင္မာ ပြင့္လင္းစြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာရန္ စသည့္အခ်က္ ၄ ခ်က္ျဖင့္ ေပးပို႔ခဲ့သည္။
ကုမၸဏီအေနျဖင့္ မည္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကို မည္သို႔ ေဆာင္ရြက္မည္ ေျမဧက မည္မွ်ခန္႔လိုမည္ကို တိတိပပ မေျပာႏိုင္ဟု ေမာင္းမကန္ ေက်းရြာ ဖံြ႔ျဖိဳးေရး ေကာ္မတီ၀င္ ဦးေဇာ္၀င္းက ေျပာသည္။
ေမာင္းမကန္ေက်းရြာ၏ ေျမာက္ဘက္ ေမာင္းမကန္ ကမ္းေျခႏွင့္ ပန္းတင္အင္း ေခ်ာင္းၾကား ေျမေနရာတြင္ ေဒသခံမ်ား၏ သေဘာထားကို ေမးျမန္း စံုစမ္းျခင္းမရွိဘဲ စက္ယႏၱရားမ်ား အသံုးျပဳ ရွင္းလင္းသျဖင့္ ေဒသခံမ်ားက မေက်မနပ္ျဖစ္ေနၾကသည္။
“လံုး၀ မေက်နပ္ဘူး။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အသိမေပးဘဲ သူတို႔ဟာ သူတို႔လုပ္ေနၾကတယ္ ” ေမာင္းမကန္ ေဒသခံ ဦးထြန္းခင္က ဖြင့္ဟသည္။
ယခုလက္ရွိ အခ်ိန္တြင္ ေမာင္းမကန္ ေက်းရြာအပါအ၀င္ ေက်းရြာ ဆယ္ရြာခန္႔သည္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွစျပီး ၾကိဳး၀ိုင္းျပင္ပ ကာကြယ္ေတာအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံထားရျပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ တရား၀င္ ေျမခြန္မ်ား ရပ္စဲသြားေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား၏ အႀကံဳျပဳစာတြင္ ေဖာ္ျပသည္။
ၾကိဳးျပင္ပ ကာကြယ္ေတာ ဧရိယာအတြင္းေရာက္ေနသည့္ ရြာမ်ားအား ၾကိဳး၀ိုင္းျပင္ပ ကာကြယ္ေတာအျဖစ္မွ ပယ္ဖ်က္ေပးရန္အတြက္ တိုင္းေဒသၾကီး အစိုးရထံသို႔လည္း ေတာင္းဆိုရန္ အစီအစဥ္ရွိသည္ဟု ဦးေဇာ္၀င္းက ေျပာသည္။
“ရြာေတြကို ၾကိဳးျပင္ ကာကြယ္ေတာ အျဖစ္က ပယ္ဖ်က္ေစခ်င္တယ္” ဟု ၎၏ ဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာသည္။
ေမာင္းမကန္ ေဒသခံမ်ားမွ ေပးပို႔သည့္ စာကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ျပီး မည္သို႔ေဆာင္ရြက္မည္ကို ဇူလိုင္လ ၂၆ ရက္ေန႔ ကုမၸဏီ ဒါရုိက္တာအဖြဲ႔အစည္းအေ၀းျပီးမွ သိႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း DDPC ရုံးထံမွ သိရသည္။
“ၾသဂုတ္လဆန္းပိုင္းမွာ လာျပီးေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပဖို႔ရွိပါတယ္” ဟု DDPC ကုမၸဏီ၏ ဥကၠဌ ဦးခင္စုိးက တယ္လီဖုန္းမွတဆင့္ ေျပာၾကားသည္။
စီမံကိန္းႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ထင္သာျမင္သာ ေဖာ္ျပ တိတိက်က် ေျပာျပမွသာလွ်င္ ေဒသခံမ်ားအေနျဖင့္ တိက်သည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်ႏိုင္မည္ဟု ေမာင္းမကန္ ေဒသခံ ကိုယူသိန္းက ဆိုသည္။
“အခုက သံုးမယ့္ ဧရိယာ ဘယ္ေလာက္ဆိုတာကိုလည္း မေျပာႏိုင္ဘူး” ဟု ကိုယူသိန္းက ေထာက္ျပသည္။
အဆိုပါ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ထား၀ယ္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖဲြ႕မွလည္း သံုးသပ္အႀကံဳျပဳခ်က္ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ တစ္ေစာင္ကို ဇူလိုင္လ ၂၃ ရက္ေန႕ ၊ ေမာင္းမကန္ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ တစ္ရက္တည္း ထား၀ယ္ေဒသ ဖံြ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရး အမ်ားပိုင္ ကုမၸဏီႏွင့္ တိုင္းေဒသၾကီး အစိုးရအဖဲြ႔ထံသို႔ ေပးပို႔ခဲ့သည္ ။
ယင္းကဲ့သို႔ ေျမယာျပႆနာမ်ားျဖစ္ရျခင္းသည္ ေျမယာ ဥပေဒ၏ ေလ်ာ့ရဲမႈ၊ ေဒသခံမ်ား၏ ဗဟုသုတ နညး္ပါးမႈႏွင့္ ေက်းရြာအုပ္ခ်ဴပ္ေရးမႈးအပါအ၀င္ ဌာနဆိုင္ရာမ်ား၏ ေပါ့ေလ်ာ့မႈေၾကာင့္ဟု ထား၀ယ္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားအဖဲြ႕မွ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္သက္က သံုးသပ္သည္။
DDPC မွ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရသည့္ ဧရိယာမွာ ကမ္းေျခေျမာက္ပိုင္းျဖစ္ျပီး ကမ္းေျခေတာင္ပိုင္း ဧရိယာသည္ ၃၇၀ ဧက ေက်ာ္ရွိျပီး ကာကြယ္ေရး ၀န္ၾကီးဌာန (ၾကည္း) ပိုင္ ေျမျဖစ္ သတ္မွတ္ထားသည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
DDPC မွ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရသည့္ ဧရိယာတြင္းရွိ သီဟိုဠ္ပင္မ်ားကို ေမာင္းမကန္ေက်းရြာအုပ္စု၀င္ အိမ္ေျခ ၁၂၀ ခန္႔ရွိသည့္ ကဗီြးႏွစ္ပင္ေက်းရြာႏွင့္ အိမ္ေျခ ၃၀၀ ခန္႔ရွိသည့္ အံေတာျပင္ေက်းရြာ ႏွစ္ရြာမွ အေျခခံလူထုအမ်ားစုမွီခိုသည္ဟု ထား၀ယ္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖဲြ႔၏ အိတ္ဖြင့္ေပးစာတြင္ ေဖာ္ျပသည္။
“ေဒသခံေတြရဲ႕ အက်ိဳးကိုလိုလားျပီး သူတို႔ဘ၀ စာနာႏိုင္တဲ့ ဒါရုိက္တာ အဖဲြ႕ဖဲြျပီး ညွိႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္” ဟု ဦးေက်ာ္ေက်ာ္သက္က အႀကံျပဳသည္။
ထား၀ယ္ေဒသဖြံျဖိဳးတိုးတက္ေရး အမ်ားပိုင္ကုမၸဏီ (DDPC) အား ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျပီး အမႈေဆာင္ ဒါရိုက္တာ ၄၆ ဦး၊ ေဒသခံ အစုရွယ္ယာရွင္ ၆၀၀ ေက်ာ္ႏွင့္္ စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ထား၀ယ္ေဒသတြင္ စီးပြားေရးႏွင့္ လူ႔စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ရန္ စီစဥ္ေနသည္။
January 5, 2012
အင္းေလးကန္ ေရရွည္ ထိန္းသိမ္းေရး ၁၀ ႏွစ္စီမံကိန္း ECCDI တင္သြင္းမည္
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဒုတိယေျမာက္ အႀကီးဆုံး ကုန္းတြင္း ေရခ်ိဳကန္ ျဖစ္ေသာ အင္းေလးကန္ ေရရွည္ တည္တံ့ေစေရးအတြက္ UN Habitat အဖြဲ႕က ၁၀ ႏွစ္ Action Plan ျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေနရာ အစုအဖြဲ႕ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအဖြဲ႕ (ECCDI) ကလည္း ဝင္ေရာက္ ေရးဆြဲ အဆိုျပဳသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ECCDI ဥကၠ႒ ဦးေက်ာ္တင့္က The Voice Weekly သို႔ ေျပာၾကားသည္။
ယင္း စီမံကိန္းမွာ ၂၀၁၂ မွ ၂၀၂၂ ခုႏွစ္အထိ ျဖစ္ၿပီး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ေဆာင္ေနေသာ ျပည္တြင္း NGO အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ဝင္ေရာက္ အဆိုျပဳကာ ထိန္းသိမ္းေရး ေဆာင္ရြက္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ အင္းေလးကန္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေနမ်ား ပ်က္စီးယိုယြင္းလာျခင္းမ်ားတို႔ကို ေလ့လာခဲ့ရာတြင္ ၎တို႔ အဖြဲ႕အေနႏွင့္ အဓိကအခ်က္ ခုနစ္ခ်က္ကို ဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သစ္ေတာမ်ား ျပဳန္းတီးမႈႏွင့္ စိုက္ပ်ဳိးႏုိင္မႈ ဧရိယာမ်ား ေလ့လာျခင္း၊ စိုက္ပ်ိဳးေရးတြင္ ဓာတု ဓာတ္ေျမဩဇာမ်ားႏွင့္ ပိုးသတ္ေဆးမ်ား အလြန္အကၽြံ သုံးစြဲမႈ မရွိေစဘဲ ဇီဝ ဓာတ္ေျမဩဇာ သုံးစြဲနိုင္ရန္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ ကန္အတြင္း အိမ္မ်ား တိုးလာျခင္း၊ ဟိုတယ္၊ စားေသာက္ဆိုင္ႏွင့္ အိမ္တြင္း စက္မွုလက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ားမွ စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အညစ္အေၾကးမ်ား စည္းကမ္းမဲ့ စြန႔္ပစ္ျခင္း၊ စနစ္တက် သန႔္စင္သည့္ စနစ္မ်ား မရွိျခင္း၊ အင္းေလးကန္အတြင္း ငါးမ်ား ေရွာ့ခ္ရိုက္ ဖမ္းဆီးျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ငါးမ်ဳိးမ်ား ျပဳန္းတီးလာမွုကို ကာကြယ္ ထိန္းသိမ္း ႏုိင္ရန္ ျပန္လည္ ျဖည့္ဆည္းေပးျခင္းႏွင့္ ေရေကာင္းေရသန႔္ ရွားပါးလာကာ ေရအရည္အေသြး က်ဆင္းလာျခင္း တို႔ကို ျပန္လည္ ထိန္းသိမ္းျခင္းတို႔ ေဆာင္ရြက္သြားရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ရွင္းျပသည္။
"ဒီဇင္ဘာလကေန စၿပီးေတာ့ သုံးလအတြင္းမွာ အၿပီး ေရးရမယ္ " ဟု ၎က ဆိုသည္။
ကုလသမဂၢ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အစီအစဥ္ (UNDP)၊ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရးအဖြဲ႔ (FAO) တို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး အင္းေလးကန္ ေရရွည္ တည္တံ့ေရး ႏွစ္ရွည္ စီမံကိန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိေၾကာင္း၊ အင္းေလးကန္ ေရရွည္ တည္တံ့ေစေရး ဘက္စုံထိန္းသိမ္းရန္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ အလုပ္႐ုံ ေဆြးေႏြးပြဲကို UN-Habitat ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ဩဂုတ္လ ၂၄ ရက္မွ ၂၅ ရက္ေန႔အထိ ေနျပည္ေတာ္၌ က်င္းပ ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သစ္ေတာ ဦးစီးဌာန ထံမွ သိရွိရသည္။
ရာသီဥတု ပူျပင္းမႈေၾကာင့္ အင္းေလးကန္မွာ ၂ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ေရျပင္ ဧရိယာမွာ ၁၃ စတုရန္း မိုင္ ေလ်ာ့နည္း သြားခဲ့သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေႏြရာသီတြင္ ၄၀ စတုရန္း မိုင္ရွိခဲ့ရာမွ စံခ်ိန္တင္ ပူျပင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ စတုရန္း မိုင္ေပါင္း ၂၇ မိုင္ခန႔္သာ က်န္ရွိေတာ့ေၾကာင္း၊ အင္းေလးကန္၏ ေတာင္ႏွင့္ ေျမာက္အလ်ားသည္ ယခင္က ၃၆ မိုင္ ရွိခဲ့ရာမွ ယခုအခါ ၁၁ မိုင္သာရွိေၾကာင္း၊ အနံမွာလည္း ယခင္ ရွစ္မိုင္ ရွိရာမွ ယခုအခါ ေလးမိုင္သာ ရွိေတာ့ေၾကာင္း သစ္ေတာ ဦးစီးဌာန၏ ထုတ္ျပန္ထားေသာ စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။
ယင္း စီမံကိန္းမွာ ၂၀၁၂ မွ ၂၀၂၂ ခုႏွစ္အထိ ျဖစ္ၿပီး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ေဆာင္ေနေသာ ျပည္တြင္း NGO အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ဝင္ေရာက္ အဆိုျပဳကာ ထိန္းသိမ္းေရး ေဆာင္ရြက္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ အင္းေလးကန္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေနမ်ား ပ်က္စီးယိုယြင္းလာျခင္းမ်ားတို႔ကို ေလ့လာခဲ့ရာတြင္ ၎တို႔ အဖြဲ႕အေနႏွင့္ အဓိကအခ်က္ ခုနစ္ခ်က္ကို ဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သစ္ေတာမ်ား ျပဳန္းတီးမႈႏွင့္ စိုက္ပ်ဳိးႏုိင္မႈ ဧရိယာမ်ား ေလ့လာျခင္း၊ စိုက္ပ်ိဳးေရးတြင္ ဓာတု ဓာတ္ေျမဩဇာမ်ားႏွင့္ ပိုးသတ္ေဆးမ်ား အလြန္အကၽြံ သုံးစြဲမႈ မရွိေစဘဲ ဇီဝ ဓာတ္ေျမဩဇာ သုံးစြဲနိုင္ရန္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ ကန္အတြင္း အိမ္မ်ား တိုးလာျခင္း၊ ဟိုတယ္၊ စားေသာက္ဆိုင္ႏွင့္ အိမ္တြင္း စက္မွုလက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ားမွ စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အညစ္အေၾကးမ်ား စည္းကမ္းမဲ့ စြန႔္ပစ္ျခင္း၊ စနစ္တက် သန႔္စင္သည့္ စနစ္မ်ား မရွိျခင္း၊ အင္းေလးကန္အတြင္း ငါးမ်ား ေရွာ့ခ္ရိုက္ ဖမ္းဆီးျခင္းမ်ားေၾကာင့္ ငါးမ်ဳိးမ်ား ျပဳန္းတီးလာမွုကို ကာကြယ္ ထိန္းသိမ္း ႏုိင္ရန္ ျပန္လည္ ျဖည့္ဆည္းေပးျခင္းႏွင့္ ေရေကာင္းေရသန႔္ ရွားပါးလာကာ ေရအရည္အေသြး က်ဆင္းလာျခင္း တို႔ကို ျပန္လည္ ထိန္းသိမ္းျခင္းတို႔ ေဆာင္ရြက္သြားရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ရွင္းျပသည္။
"ဒီဇင္ဘာလကေန စၿပီးေတာ့ သုံးလအတြင္းမွာ အၿပီး ေရးရမယ္ " ဟု ၎က ဆိုသည္။
ကုလသမဂၢ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အစီအစဥ္ (UNDP)၊ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရးအဖြဲ႔ (FAO) တို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး အင္းေလးကန္ ေရရွည္ တည္တံ့ေရး ႏွစ္ရွည္ စီမံကိန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိေၾကာင္း၊ အင္းေလးကန္ ေရရွည္ တည္တံ့ေစေရး ဘက္စုံထိန္းသိမ္းရန္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ အလုပ္႐ုံ ေဆြးေႏြးပြဲကို UN-Habitat ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ဩဂုတ္လ ၂၄ ရက္မွ ၂၅ ရက္ေန႔အထိ ေနျပည္ေတာ္၌ က်င္းပ ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သစ္ေတာ ဦးစီးဌာန ထံမွ သိရွိရသည္။
ရာသီဥတု ပူျပင္းမႈေၾကာင့္ အင္းေလးကန္မွာ ၂ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ေရျပင္ ဧရိယာမွာ ၁၃ စတုရန္း မိုင္ ေလ်ာ့နည္း သြားခဲ့သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေႏြရာသီတြင္ ၄၀ စတုရန္း မိုင္ရွိခဲ့ရာမွ စံခ်ိန္တင္ ပူျပင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ စတုရန္း မိုင္ေပါင္း ၂၇ မိုင္ခန႔္သာ က်န္ရွိေတာ့ေၾကာင္း၊ အင္းေလးကန္၏ ေတာင္ႏွင့္ ေျမာက္အလ်ားသည္ ယခင္က ၃၆ မိုင္ ရွိခဲ့ရာမွ ယခုအခါ ၁၁ မိုင္သာရွိေၾကာင္း၊ အနံမွာလည္း ယခင္ ရွစ္မိုင္ ရွိရာမွ ယခုအခါ ေလးမိုင္သာ ရွိေတာ့ေၾကာင္း သစ္ေတာ ဦးစီးဌာန၏ ထုတ္ျပန္ထားေသာ စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
December 31, 2011
စက္႐ုံစြန႔္ပစ္ေရ ပတ္၀န္းက်င္ထိခိုက္မႈ ပိုမိုျဖစ္ေပၚ ေစဟုဆို
ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း အိမ္တြင္းစက္မႈလက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား၊ စက္မႈဇုန္မ်ား က်ယ္က်ယ္ျပန႔္ျပန႔္ေပၚထြန္းလာျခင္းေၾကာင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္မႈမ်ား ပိုမိုျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ေၾကာင္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိေသာ စိမ္းေရာင္စို Activities အဖြဲ႕အတြင္းေရးမွဴး ဦးေမာင္ေမာင္ဦးက သုံးသပ္ ေျပာၾကားသည္။
အထင္ကရ စက္မႈလက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ အိမ္တြင္းစက္မႈလုပ္ငန္း၊ အေသးစား စက္႐ုံထြက္ စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမ်ား မွာ ေျမထု၊ ေလထု၊ ေရထုကို ညစ္ညမ္းျခင္းတို႔ ျဖစ္ေပၚရာတြင္ အဓိကသက္ေရာက္ေၾကာင္း၊ အဓိကအေနျဖင့္ ယင္းစက္႐ုံမ်ား အနီးေနထိုင္ေသာ ေဒသခံမ်ား၏ က်န္းမာေရးကို ပိုမိုထိခိုက္ေစေၾကာင္း၊ စက္႐ုံမ်ားမွထြက္ရွိေသာ ပစၥည္းအမ်ားစုတြင္ ဓာတုေဗဒ ပစၥည္းမ်ားပါဝင္သျဖင့္ ယင္းကဲ့သို႔ ထိခိုက္မႈရွိေစႏုိင္ေၾကာင္း စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမဟုတ္ေစကာမူ အလားတူ ျဒပ္ေပါင္းမ်ားကို ထိေတြ႕ ကိုင္တြယ္မႈမ်ားျပားပါက အဆုတ္ပြျခင္း၊ ေလႁပြန္ေရာင္ကာ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း၊ အဆုတ္ကင္ဆာ စသည္အထိ ျဖစ္ေစႏုိင္ေၾကာင္း၊ စြန႔္ပစ္ဓာတုပစၥည္းအမႈန႔္မ်ား ပတ္ဝန္းက်င္ ေလထုအတြင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနျခင္းမွာ ကေလးမ်ားအတြက္ အသက္႐ႈလမ္းေၾကာင္းကို ထိခိုက္ေစၿပီး အႏၲရာယ္ရွိနိုင္ေၾကာင္း၊ အခ်ဳိ႕ေသာ စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမ်ားတြင္ ျပဒါး(မာက်ဴရီ)၊ ခဲ၊ ဖလူရင္ ဒိုင္ေအာင္စင္ စေသာ ကင္ဆာျဖစ္ေစသည့္ ဓာတ္မ်ားပါဝင္ေနသျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိခိုက္ေစကာ ယင္းတို႔ကို ကိုင္တြယ္ ထိေတြ႕ရေသာ လုပ္သားမ်ားအေနျဖင့္ စနစ္တက်ကိုင္တြယ္ရန္လည္း လိုအပ္ေၾကာင္း၊ စက္႐ုံထြက္ စြန႔္ပစ္ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကို ေရႏုတ္ေျမာင္းမ်ား အတြင္းသို႔ တိုက္ရိုက္စြန႔္ပစ္ပါက ေရတြင္ေနထိုင္ေသာ သတၱဝါမ်ား မ်ဳိးတုံး ေပ်ာက္ကြယ္သြားနိုင္ေၾကာင္း ၎က သုံးသပ္ေျပာၾကားသည္။
"ေတာင္သမန္အင္းထဲမွာဆိုရင္လည္း စက္႐ုံေတြက ေရဆိုးေတြကို ခိုးထုတ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီလိုထုတ္ေနလို႔ အင္းကေတာ္ေတာ္ ညစ္ပတ္ေနတာ" ဟု မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိေသာ အသက္ ၄ဝ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးကဆိုသည္။
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ကျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ခိုင္မာတိက်သည့္ပညာရပ္ဆိုင္ရာ သုေတသနစာတမ္းတစ္ေစာင္တြင္လည္း စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား လည္ပတ္လ်က္ရွိေသာ လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္မွ စက္႐ုံႀကီးရွစ္ခု၏ စြန႔္ပစ္ေရမ်ားတြင္ လူကို အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္ေစေသာ အာဆင္းနစ္အျပင္ သတၱဳဓာတ္မ်ားပါ ပါဝင္ေနေၾကာင္း သိရွိရ(သတင္းေဖာ္ျပၿပီး The Voice Weekly Vol.7, No.38) သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ စက္မွုဇုန္ ၁၈ ခု တည္ေထာင္ထားၿပီး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိသည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
အထင္ကရ စက္မႈလက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ အိမ္တြင္းစက္မႈလုပ္ငန္း၊ အေသးစား စက္႐ုံထြက္ စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမ်ား မွာ ေျမထု၊ ေလထု၊ ေရထုကို ညစ္ညမ္းျခင္းတို႔ ျဖစ္ေပၚရာတြင္ အဓိကသက္ေရာက္ေၾကာင္း၊ အဓိကအေနျဖင့္ ယင္းစက္႐ုံမ်ား အနီးေနထိုင္ေသာ ေဒသခံမ်ား၏ က်န္းမာေရးကို ပိုမိုထိခိုက္ေစေၾကာင္း၊ စက္႐ုံမ်ားမွထြက္ရွိေသာ ပစၥည္းအမ်ားစုတြင္ ဓာတုေဗဒ ပစၥည္းမ်ားပါဝင္သျဖင့္ ယင္းကဲ့သို႔ ထိခိုက္မႈရွိေစႏုိင္ေၾကာင္း စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမဟုတ္ေစကာမူ အလားတူ ျဒပ္ေပါင္းမ်ားကို ထိေတြ႕ ကိုင္တြယ္မႈမ်ားျပားပါက အဆုတ္ပြျခင္း၊ ေလႁပြန္ေရာင္ကာ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း၊ အဆုတ္ကင္ဆာ စသည္အထိ ျဖစ္ေစႏုိင္ေၾကာင္း၊ စြန႔္ပစ္ဓာတုပစၥည္းအမႈန႔္မ်ား ပတ္ဝန္းက်င္ ေလထုအတြင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနျခင္းမွာ ကေလးမ်ားအတြက္ အသက္႐ႈလမ္းေၾကာင္းကို ထိခိုက္ေစၿပီး အႏၲရာယ္ရွိနိုင္ေၾကာင္း၊ အခ်ဳိ႕ေသာ စြန႔္ပစ္ပစၥည္းမ်ားတြင္ ျပဒါး(မာက်ဴရီ)၊ ခဲ၊ ဖလူရင္ ဒိုင္ေအာင္စင္ စေသာ ကင္ဆာျဖစ္ေစသည့္ ဓာတ္မ်ားပါဝင္ေနသျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိခိုက္ေစကာ ယင္းတို႔ကို ကိုင္တြယ္ ထိေတြ႕ရေသာ လုပ္သားမ်ားအေနျဖင့္ စနစ္တက်ကိုင္တြယ္ရန္လည္း လိုအပ္ေၾကာင္း၊ စက္႐ုံထြက္ စြန႔္ပစ္ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကို ေရႏုတ္ေျမာင္းမ်ား အတြင္းသို႔ တိုက္ရိုက္စြန႔္ပစ္ပါက ေရတြင္ေနထိုင္ေသာ သတၱဝါမ်ား မ်ဳိးတုံး ေပ်ာက္ကြယ္သြားနိုင္ေၾကာင္း ၎က သုံးသပ္ေျပာၾကားသည္။
"ေတာင္သမန္အင္းထဲမွာဆိုရင္လည္း စက္႐ုံေတြက ေရဆိုးေတြကို ခိုးထုတ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီလိုထုတ္ေနလို႔ အင္းကေတာ္ေတာ္ ညစ္ပတ္ေနတာ" ဟု မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိေသာ အသက္ ၄ဝ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးကဆိုသည္။
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ကျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ခိုင္မာတိက်သည့္ပညာရပ္ဆိုင္ရာ သုေတသနစာတမ္းတစ္ေစာင္တြင္လည္း စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား လည္ပတ္လ်က္ရွိေသာ လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္မွ စက္႐ုံႀကီးရွစ္ခု၏ စြန႔္ပစ္ေရမ်ားတြင္ လူကို အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္ေစေသာ အာဆင္းနစ္အျပင္ သတၱဳဓာတ္မ်ားပါ ပါဝင္ေနေၾကာင္း သိရွိရ(သတင္းေဖာ္ျပၿပီး The Voice Weekly Vol.7, No.38) သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ စက္မွုဇုန္ ၁၈ ခု တည္ေထာင္ထားၿပီး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိသည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
December 15, 2011
ဧရာဝတီတိုင္းေဒသႀကီး ငါးႏွစ္စီမံကိန္းျဖင့္ သစ္ေတာသုံးမ်ိဳး စိုက္ပ်ိဳးမည္
ဧရာဝတီတိုင္း ေဒသႀကီးအတြင္း သဘာဝ ေဘးအႏၲရာယ္ ကာကြယ္ ေလၽွာ့ခ်ေရးႏွင့္ စိမ္းလန္းေရး တို႔အတြက္ ဂ်ာမနီ နိုင္ငံမွ ေထာက္ပံ့မွုျဖင့္ ေတာသုံးမ်ိဳးကို ငါးႏွစ္အတြင္း စိုက္ပ်ိဳးသြားရန္ စီစဥ္လ်က္ရွိေၾကာင္း သစ္ေတာ သယံဇာတ ပတ္ဝန္းက်င္ ဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေရးႏွင့္ ထိန္းသိမ္းေရးအသင္း (FREDA) ဒုတိယ ဥကၠ႒ ဦးအုန္းက The Voice Weekly သို႔ ေျပာၾကားသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းနိုင္ေရးႏွင့္ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ား ေလ်ာ့နည္းလာေစရန္ နိုင္ငံတကာ ေထာက္ပံ့ရာတြင္ ဂ်ာမနီႏုိင္ငံမွ အေထာက္အပံ့ျဖင့္ ဧရာဝတီတိုင္း ေဒသႀကီးတြင္ အစုအဖြဲ႕ပိုင္ သစ္ေတာ (Community Forest)၊ ေက်းရြာ ကာကြယ္ေရး သစ္ေတာ (Village Forest)၊ ျမစ္ကမ္းပါးမ်ား ေရတိုက္စားမႈမ်ားေၾကာင့္ ေျမမၿပိဳက်ေစရန္ ထိန္းသိမ္းေပးေသာ သစ္ေတာ (Shelter Belt) သုံးမ်ိဳးကို စိုက္ပ်ဳိး ထူေထာင္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တစ္ႏွစ္လၽွင္ ဧက ၆၀၀ စိုက္ပ်ိဳးမည္ ျဖစ္ကာ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္အထိ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယင္း စိုက္ခင္းမ်ား၏ ထင္း၊ သစ္၊ ဝါး စသည့္ သစ္ေတာထြက္ ပစၥည္းမ်ားကို ေဒသခံမ်ား သုံးစြဲႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားအား ေလၽွာ့ခ်ႏုိင္ရန္၊ ျမစ္ေခ်ာင္း ကမ္းပါးမ်ား မၾကာခဏ ၿပိဳက်ျခင္းမွလည္း ကာကြယ္တားဆီး ႏုိင္ရန္တို႔ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ေျပာၾကားသည္။
နာဂစ္ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ဧရာဝတီ တိုင္းေဒသႀကီးႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္း ေဒသႀကီးတို႔တြင္ သစ္ေတာ ဟက္တာ ၃၈,၀၀၀ (ဧက ၉၅,၀၀၀)ပ်က္စီး ဆုံး႐ႈံးခဲ့သည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းနိုင္ေရးႏွင့္ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ား ေလ်ာ့နည္းလာေစရန္ နိုင္ငံတကာ ေထာက္ပံ့ရာတြင္ ဂ်ာမနီႏုိင္ငံမွ အေထာက္အပံ့ျဖင့္ ဧရာဝတီတိုင္း ေဒသႀကီးတြင္ အစုအဖြဲ႕ပိုင္ သစ္ေတာ (Community Forest)၊ ေက်းရြာ ကာကြယ္ေရး သစ္ေတာ (Village Forest)၊ ျမစ္ကမ္းပါးမ်ား ေရတိုက္စားမႈမ်ားေၾကာင့္ ေျမမၿပိဳက်ေစရန္ ထိန္းသိမ္းေပးေသာ သစ္ေတာ (Shelter Belt) သုံးမ်ိဳးကို စိုက္ပ်ဳိး ထူေထာင္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တစ္ႏွစ္လၽွင္ ဧက ၆၀၀ စိုက္ပ်ိဳးမည္ ျဖစ္ကာ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္အထိ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယင္း စိုက္ခင္းမ်ား၏ ထင္း၊ သစ္၊ ဝါး စသည့္ သစ္ေတာထြက္ ပစၥည္းမ်ားကို ေဒသခံမ်ား သုံးစြဲႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားအား ေလၽွာ့ခ်ႏုိင္ရန္၊ ျမစ္ေခ်ာင္း ကမ္းပါးမ်ား မၾကာခဏ ၿပိဳက်ျခင္းမွလည္း ကာကြယ္တားဆီး ႏုိင္ရန္တို႔ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ေျပာၾကားသည္။
နာဂစ္ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ဧရာဝတီ တိုင္းေဒသႀကီးႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္း ေဒသႀကီးတို႔တြင္ သစ္ေတာ ဟက္တာ ၃၈,၀၀၀ (ဧက ၉၅,၀၀၀)ပ်က္စီး ဆုံး႐ႈံးခဲ့သည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
December 1, 2011
ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း ေျပာင္းေရႊ႕ရြာမ်ား ဝန္းက်င္တြင္ ရွားပါးတိရစၧာန္မ်ား ေတြ႕ဟုဆို
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အထူးစီမံကိန္းအျဖစ္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္လ်က္ရွိသည့္ ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းအတြက္ ေျပာင္းေရႊ႕ရမည့္ နဘုလယ္ ေဒသႏွင့္ ဘဝါရြာ အနီးတစ္ဝိုက္ရွိ ေတာမ်ားအတြင္း ျမန္မာ့ ရွားပါးတိရစၧာန္မ်ား ျဖစ္ေသာ ႀကံ့သူေတာ္မ်ားႏွင့္ လိပ္ေၾကးေခၚ (အၿမီးရွည္လိပ္) မ်ား ေတြ႕ရွိရေၾကာင္း ယင္း ေရနက္ဆိပ္ကမ္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သုေတသန ျပဳလုပ္လ်က္ ရွိသည့္ ထားဝယ္ ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကားသည္။
"ဒီႏွစ္ထဲ ဘဝါရြာမွာ ႀကံ့သူေတာ္ ႏွစ္ေကာင္နဲ႔ လိပ္ေၾကး သုံးေကာင္ မိတယ္" ဟု ေဒသခံမ်ားက The Voice Weekly သို႔ ေျပာဆိုသည္။
ယခုႏွစ္ မိုးရာသီအတြင္း လိပ္ေၾကးသုံးေကာင္ကို ဖမ္းဆီး ရရွိခဲ့ကာ ႏွစ္ေကာင္ ျပန္လႊတ္ေပး ခဲ့ရၿပီး တစ္ေကာင္မွာ ပိုက္ကြန္ျဖင့္ ၿငိတြယ္ ေသဆုံးခဲ့ေၾကာင္း ဖမ္းဆီးရရွိသူ ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကားသည္။
အဆိုပါ နဘုလယ္ ေဒသႏွင့္ ဘဝါရြာ အနီးတစ္ဝိုက္တြင္ ႀကံ့သူေတာ္မ်ား၊ လိပ္ေၾကးမ်ားအျပင္ သင္းေခြခ်ပ္၊ ဖြတ္၊ ပုတတ္ စသည့္ ရွားပါးတိရစၧာန္မ်ားလည္း ေတြ႔ႏုိင္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားထံမွ သိရသည္။
ကမၻာေပၚတြင္ ေကာင္ေရ သိသိသာသာ က်ဆင္းလ်က္ ရွိသည့္ ရွားပါး ႀကံ့သူေတာ္မ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေတာင္ဘက္စြန္းရွိ တနသၤာရီတိုင္း ေဒသႀကီးတြင္ အမ်ားဆုံး ေတြ႔ရၿပီး ယခုႏွစ္ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ တနသၤာရီ သဘာဝ ႀကိဳးဝိုင္း၌ ေလးလအတြင္း ေလ့လာခ်က္အရ ႀကံ့သူေတာ္ သုံးေကာင္ ေတြ႕ရွိခဲ့ရေၾကာင္း စက္တင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔ထုတ္ The Voice Weekly Vol.7/ No.40 တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
ကမၻာ့ရွားပါး ႀကံ့သူေတာ္မွာ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ မ်ိဳးစိတ္ပ်ံ႕ႏွံ႔ တည္ရွိမွု အေကာင္ေရ အတိအက် ေလ့လာမႈ မွတ္တမ္း မရွိသေလာက္ နည္းေသးေၾကာင္း၊ ယင္းေၾကာင့္ တနသၤာရီတိုင္း ေဒသႀကီးတြင္ ေလ့လာမႈမ်ား ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း၊ ႀကံ့သူေတာ္မ်ား က်န္ရွိေနေသာ ေဒသမ်ားကို ဆက္လက္ ေလ့လာရန္ လိုအပ္ေနေၾကာင္း သဘာဝဝန္းက်င္ႏွင့္ သားငွက္ တိရစၧာန္ ထိန္းသိမ္းေရးဌာနမွ တာဝန္ရွိသူ တစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
အဆိုပါ ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း တည္ေဆာက္မည့္ နဘုလယ္ ေဒသသည္ ထားဝယ္ေဒသ၏ ယဥ္ေက်းမႈ စတင္ ျဖစ္ထြန္းရာ ျဖစ္ၿပီး သဘာဝ စိမ့္ေတာမ်ား၊ ဒီေရေတာမ်ား တည္ရွိေနေသးေၾကာင္း ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္အေပၚ ထိုင္းသဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးသမား တစ္ဦးက ဆိုသည္။
အဆိုပါ ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းအတြက္ ေရျဖဴၿမိဳ႕နယ္မွ ငါးရြာ၊ ေလာင္းလုံးၿမိဳ႕နယ္မွ တစ္ရြာတို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေပးရမည္ ျဖစ္ၿပီး အဆိုပါရြာမ်ားကို ဘဝါရြာတြင္ ျပန္လည္ ေနရာခ် ရြာသစ္တည္ေဆာက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္း အေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕၏ စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။
အဆိုပါ ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိခိုက္မႈ အစီရင္ခံစာႏွင့္ လူမွုေရး ထိခိုက္မႈ အစီရင္ခံစာမ်ား ၿပီးစီးပါက ျပည္သူလူထုထံ အသိေပးမည္ ျဖစ္ၿပီး ယင္းစီမံကိန္းသည္ လူထုႏွင့္ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚ ထိခိုက္မႈမ်ားပါက ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ထားဝယ္စီမံကိန္း အေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ဦးတင္ေမာင္ေဆြက The Voice Weekly သတင္းေထာက္ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံစဥ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
"ဒီႏွစ္ထဲ ဘဝါရြာမွာ ႀကံ့သူေတာ္ ႏွစ္ေကာင္နဲ႔ လိပ္ေၾကး သုံးေကာင္ မိတယ္" ဟု ေဒသခံမ်ားက The Voice Weekly သို႔ ေျပာဆိုသည္။
ယခုႏွစ္ မိုးရာသီအတြင္း လိပ္ေၾကးသုံးေကာင္ကို ဖမ္းဆီး ရရွိခဲ့ကာ ႏွစ္ေကာင္ ျပန္လႊတ္ေပး ခဲ့ရၿပီး တစ္ေကာင္မွာ ပိုက္ကြန္ျဖင့္ ၿငိတြယ္ ေသဆုံးခဲ့ေၾကာင္း ဖမ္းဆီးရရွိသူ ေဒသခံမ်ားက ေျပာၾကားသည္။
အဆိုပါ နဘုလယ္ ေဒသႏွင့္ ဘဝါရြာ အနီးတစ္ဝိုက္တြင္ ႀကံ့သူေတာ္မ်ား၊ လိပ္ေၾကးမ်ားအျပင္ သင္းေခြခ်ပ္၊ ဖြတ္၊ ပုတတ္ စသည့္ ရွားပါးတိရစၧာန္မ်ားလည္း ေတြ႔ႏုိင္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားထံမွ သိရသည္။
ကမၻာေပၚတြင္ ေကာင္ေရ သိသိသာသာ က်ဆင္းလ်က္ ရွိသည့္ ရွားပါး ႀကံ့သူေတာ္မ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေတာင္ဘက္စြန္းရွိ တနသၤာရီတိုင္း ေဒသႀကီးတြင္ အမ်ားဆုံး ေတြ႔ရၿပီး ယခုႏွစ္ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ တနသၤာရီ သဘာဝ ႀကိဳးဝိုင္း၌ ေလးလအတြင္း ေလ့လာခ်က္အရ ႀကံ့သူေတာ္ သုံးေကာင္ ေတြ႕ရွိခဲ့ရေၾကာင္း စက္တင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔ထုတ္ The Voice Weekly Vol.7/ No.40 တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
ကမၻာ့ရွားပါး ႀကံ့သူေတာ္မွာ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ မ်ိဳးစိတ္ပ်ံ႕ႏွံ႔ တည္ရွိမွု အေကာင္ေရ အတိအက် ေလ့လာမႈ မွတ္တမ္း မရွိသေလာက္ နည္းေသးေၾကာင္း၊ ယင္းေၾကာင့္ တနသၤာရီတိုင္း ေဒသႀကီးတြင္ ေလ့လာမႈမ်ား ျပဳလုပ္သင့္ေၾကာင္း၊ ႀကံ့သူေတာ္မ်ား က်န္ရွိေနေသာ ေဒသမ်ားကို ဆက္လက္ ေလ့လာရန္ လိုအပ္ေနေၾကာင္း သဘာဝဝန္းက်င္ႏွင့္ သားငွက္ တိရစၧာန္ ထိန္းသိမ္းေရးဌာနမွ တာဝန္ရွိသူ တစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
အဆိုပါ ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း တည္ေဆာက္မည့္ နဘုလယ္ ေဒသသည္ ထားဝယ္ေဒသ၏ ယဥ္ေက်းမႈ စတင္ ျဖစ္ထြန္းရာ ျဖစ္ၿပီး သဘာဝ စိမ့္ေတာမ်ား၊ ဒီေရေတာမ်ား တည္ရွိေနေသးေၾကာင္း ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္အေပၚ ထိုင္းသဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးသမား တစ္ဦးက ဆိုသည္။
အဆိုပါ ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းအတြက္ ေရျဖဴၿမိဳ႕နယ္မွ ငါးရြာ၊ ေလာင္းလုံးၿမိဳ႕နယ္မွ တစ္ရြာတို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေပးရမည္ ျဖစ္ၿပီး အဆိုပါရြာမ်ားကို ဘဝါရြာတြင္ ျပန္လည္ ေနရာခ် ရြာသစ္တည္ေဆာက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထားဝယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္း အေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕၏ စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။
အဆိုပါ ထားဝယ္ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိခိုက္မႈ အစီရင္ခံစာႏွင့္ လူမွုေရး ထိခိုက္မႈ အစီရင္ခံစာမ်ား ၿပီးစီးပါက ျပည္သူလူထုထံ အသိေပးမည္ ျဖစ္ၿပီး ယင္းစီမံကိန္းသည္ လူထုႏွင့္ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚ ထိခိုက္မႈမ်ားပါက ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ထားဝယ္စီမံကိန္း အေထာက္အကူျပဳအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ဦးတင္ေမာင္ေဆြက The Voice Weekly သတင္းေထာက္ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံစဥ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
အင္းေတာ္အင္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ အလွအပမ်ား ေဖာ္ထုတ္ရန္လို
ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ တတိယေျမာက္ အႀကီးဆုံးအင္း ျဖစ္ေသာ စစ္ကိုင္းတိုင္း ေဒသႀကီး အင္းေတာ္ ၿမိဳ႕နယ္ရွိ အင္းေတာ္အင္းအား သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ အလွအပမ်ားအား ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ေဖာ္ထုတ္သင့္ေၾကာင္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ပညာရွင္မ်ားက ေျပာၾကားသည္။
ယင္း အင္းေတာ္အင္းသည္ အင္းေတာ္ၿမိဳ႕ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ တစ္မိုင္ခန႔္ အကြာ၌ တည္ရွိၿပီး အေရွ႕ဘက္တြင္ ကသာၿမိဳ႕၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ဗန္းေမာ္ႏွင့္ ေဖာင္းျပင္ၿမိဳ႕တို႔ တည္ရွိေၾကာင္း၊ ယင္းေနရာမ်ားရွိ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အလွအပမ်ားကို မပ်က္စီးဘဲ တည္တံ့ေစရန္ ထိန္းသိမ္းသင့္ၿပီး ဇီဝမ်ိဳးစုံ မ်ိဳးကြဲမ်ား လာေရာက္ က်က္စားလ်က္ ရွိသည့္အတြက္ ပိုမိုထိန္းသိမ္းထား သင့္ေၾကာင္း ၎တို႔က ေျပာဆိုၾကသည္။
"ဒီအင္းေတာ္အင္းက Ecotourism အတြက္ေကာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အလွအပေတြ မပ်က္စီးေအာင္လို႔ေကာ ထိန္းသိမ္းထား သင့္တယ္ " ဟု စိမ္းေရာင္စိုအဖြဲ႔ အတြင္းေရးမွဴး ဦးေမာင္ေမာင္ဦးက ေျပာဆိုသည္။
အဆိုပါ အင္းဧရိယာမွာ အလ်ား သုံးမိုင္၊ အနံ ႏွစ္မိုင္ က်ယ္ဝန္းၿပီး အင္း၏ ေျမာက္၊ အေရွ႕၊ အေနာက္ တို႔တြင္ ေရွးေဟာင္း ေစတီမ်ား တည္ရွိေၾကာင္း၊ အင္းအတြင္း စီးဝင္သည့္ ေခ်ာင္း၊ ေျမာင္း စုစုေပါင္း ၂၀ ခန႔္ ရွိၿပီး ေရဘဲ၊ ႀကိဳးၾကာ၊ ေရၾကက္၊ မယ္ညိဳ၊ ေရစစၥလီ၊ ေတာင္ဘုတ္၊ ဗ်ိဳင္း စသည့္ ငွက္မ်ား၊ ငါးၾကင္းေရႊဝါ၊ ငါးလေႁမြ၊ ငါးအုံတုံ၊ ငါးေၾကာင္း၊ ငါးလူး၊ ငါးလဝါး စသည့္ ငါးမ်ား၊ ဖ်ံ၊ လိပ္ စသည့္ ဇီဝမ်ိဳးစုံ မ်ိဳးကြဲမ်ား ရွင္သန္ေနထိုင္လ်က္ ရွိသည့္အတြက္ ထိန္းသိမ္းထားသင့္ေၾကာင္း ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ပညာရွင္မ်ားက ေျပာၾကားသည္။
ယင္း အင္းေတာ္အင္းမွာ ေတာင္သမန္အင္း ကဲ့သို႔ ပ်က္စီးမႈ မမ်ားျပား ေသးေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ က်န္ရွိေနေသာ သဘာဝ အလွအပမ်ားကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းမည္ ဆိုပါက ယခုအေျခအေနသည္ ထိန္းသိမ္းရန္ အသင့္ေလ်ာ္ဆုံး ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေမာင္ေမာင္ဦးက သုံးသပ္ေျပာၾကားသည္။
အင္းေတာ္အင္း၏ ေရေဝေရလဲ ဧရိယာမွာ ၄၀၉၆ ဧက အထိရွိၿပီး အင္းေတာ္အင္း၏ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး၊ သစ္ေတာ၊ သားငွက္တိရစၧာန္ႏွင့္ ေရေဝေရလဲ ထိန္းသိမ္းေရးတို႔ကို အေလးထား လုပ္ေဆာင္ရမည့္အျပင္ သဘာဝ အေျခခံ ခရီးသြားလုပ္ငန္း (Ecotourism) အတြက္လည္း အေရးပါသည့္ ေဒသတစ္ခု ျဖစ္သည္။
ယင္း အင္းေတာ္အင္းသည္ အင္းေတာ္ၿမိဳ႕ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ တစ္မိုင္ခန႔္ အကြာ၌ တည္ရွိၿပီး အေရွ႕ဘက္တြင္ ကသာၿမိဳ႕၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ဗန္းေမာ္ႏွင့္ ေဖာင္းျပင္ၿမိဳ႕တို႔ တည္ရွိေၾကာင္း၊ ယင္းေနရာမ်ားရွိ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အလွအပမ်ားကို မပ်က္စီးဘဲ တည္တံ့ေစရန္ ထိန္းသိမ္းသင့္ၿပီး ဇီဝမ်ိဳးစုံ မ်ိဳးကြဲမ်ား လာေရာက္ က်က္စားလ်က္ ရွိသည့္အတြက္ ပိုမိုထိန္းသိမ္းထား သင့္ေၾကာင္း ၎တို႔က ေျပာဆိုၾကသည္။
"ဒီအင္းေတာ္အင္းက Ecotourism အတြက္ေကာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အလွအပေတြ မပ်က္စီးေအာင္လို႔ေကာ ထိန္းသိမ္းထား သင့္တယ္ " ဟု စိမ္းေရာင္စိုအဖြဲ႔ အတြင္းေရးမွဴး ဦးေမာင္ေမာင္ဦးက ေျပာဆိုသည္။
အဆိုပါ အင္းဧရိယာမွာ အလ်ား သုံးမိုင္၊ အနံ ႏွစ္မိုင္ က်ယ္ဝန္းၿပီး အင္း၏ ေျမာက္၊ အေရွ႕၊ အေနာက္ တို႔တြင္ ေရွးေဟာင္း ေစတီမ်ား တည္ရွိေၾကာင္း၊ အင္းအတြင္း စီးဝင္သည့္ ေခ်ာင္း၊ ေျမာင္း စုစုေပါင္း ၂၀ ခန႔္ ရွိၿပီး ေရဘဲ၊ ႀကိဳးၾကာ၊ ေရၾကက္၊ မယ္ညိဳ၊ ေရစစၥလီ၊ ေတာင္ဘုတ္၊ ဗ်ိဳင္း စသည့္ ငွက္မ်ား၊ ငါးၾကင္းေရႊဝါ၊ ငါးလေႁမြ၊ ငါးအုံတုံ၊ ငါးေၾကာင္း၊ ငါးလူး၊ ငါးလဝါး စသည့္ ငါးမ်ား၊ ဖ်ံ၊ လိပ္ စသည့္ ဇီဝမ်ိဳးစုံ မ်ိဳးကြဲမ်ား ရွင္သန္ေနထိုင္လ်က္ ရွိသည့္အတြက္ ထိန္းသိမ္းထားသင့္ေၾကာင္း ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ပညာရွင္မ်ားက ေျပာၾကားသည္။
ယင္း အင္းေတာ္အင္းမွာ ေတာင္သမန္အင္း ကဲ့သို႔ ပ်က္စီးမႈ မမ်ားျပား ေသးေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ က်န္ရွိေနေသာ သဘာဝ အလွအပမ်ားကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းမည္ ဆိုပါက ယခုအေျခအေနသည္ ထိန္းသိမ္းရန္ အသင့္ေလ်ာ္ဆုံး ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေမာင္ေမာင္ဦးက သုံးသပ္ေျပာၾကားသည္။
အင္းေတာ္အင္း၏ ေရေဝေရလဲ ဧရိယာမွာ ၄၀၉၆ ဧက အထိရွိၿပီး အင္းေတာ္အင္း၏ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး၊ သစ္ေတာ၊ သားငွက္တိရစၧာန္ႏွင့္ ေရေဝေရလဲ ထိန္းသိမ္းေရးတို႔ကို အေလးထား လုပ္ေဆာင္ရမည့္အျပင္ သဘာဝ အေျခခံ ခရီးသြားလုပ္ငန္း (Ecotourism) အတြက္လည္း အေရးပါသည့္ ေဒသတစ္ခု ျဖစ္သည္။
The Voice Weekly မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)











